RunningIstanbul

Crisscrossing Istanbul by foot, bike, or wheelchair

2011-11-06T14:06:00.009+02:00

In response to the previous post, Freerunner boasts that it is possible to “walk on auto pilot” on the Asian side of Istanbul. Indeed, the paths and parks along the shore from Kadıköy to Pendik are an extraordinary resource. How many cities can boast of a 40-km sea front path? (Photo above: Coastal path, Caddebostan)

Another relatively car-free path (popular with out-of-town guests) passes through the Kadıköy market on its way to Moda. (Children like to hear about the alligators of Chalcedon, and some will even drink pickle juice.)

To the north, in Üsküdar, you’ll find Validebağ (the queen-mother’s grove). Situated between the Koşuyolu neighborhood and the Altunizade Metrobus stop, Validebağ is a large park with fields, trees, paths, a café, etc.

(Photos: Validebağ)

On the European side, paths along the Golden Horn and the streets and sidewalks on either side of the Land Walls (between the Golden Horn and the Marmara Sea) are excellent places for long-distance training.

(Photo: Topkapi Gate, Land Walls)

The waterfront paths along the Marmara Sea and up the Bosphorus can be crowded, but offer spectacular views. The really ambitious and adventurous urban trekkers can start at Bilgi U.’s Santralİstanbul campus at the top of the Golden Horn and follow the Kağıthane River toward Kemerburgaz or follow the Alibeyköy River beyond Gazi Mahallesi and to the park above the Alibeyköy Reservoir.

To be honest, these last two routes are not always so pleasant – dogs can be a problem, so be prepared – but these routes take you from the heart of the city to the edge of the forest in a short 14 kilometers, with glimpses of industrial and labor history along the way.

While the number of places where Istanbullus can run/walk/roll on auto pilot may be limited, these sites do exist. The problem for pedestrians and bikers in Istanbul is that it takes a certain amount of research and planning to identify new routes.

(Photo: Merkezefendi Cemetery, Zeytinburnu)

The point, then, is to identify where the good running is to be found and think strategically about A) how these spaces (like Validebağ or the grounds of the Bakırköy Mental Hospital) can be made accessible to people with all levels of mobility, and B) how to link these spaces with a network of paths.

How much excitement could the city generate if residents and visitors alike could follow safe, wheelchair-accessible and bikable paths from the cemeteries and gardens of Merkezefendi in Zeytinburnu to Karaköy, Taksim and Kabataş in Beyoğlu? And between Kabataş to Üsküdar, why not think of a convenient solution to enable wheelchair users to board the ferries? Then resume work on pedestrian paths to attract people from Usküdar to Validebağ, then on toward Altunizade, and so on.

(Photo: Zeytinburnu Park, near Medicinal Plants Garden)

Istanbul has extraordinary waterfront paths and beautiful parks and forests where people can walk, run and roll. With a bit of determination and planning, the city could develop a network of pedestrian paths linking every neighborhood with nearby commercial centers and green spaces. Ideally, these paths, designed to ensure usability by people with varying levels of mobility, would enable bikers, wheelchair users, baby cart pushers as well as long-distance runners to set out without a moment’s hesitation to run errands, go to work, and explore the city. By incorporating pedestrian and bike paths into its transportation strategy, Istanbul can build a physical and social infrastructure that optimizes the participation of all people, regardless of physical and mental disabilities, in society and their contribution to the economy. Istanbul then would be not simply Europe’s largest and fastest growing city, but it would be its model.

(Photo: Caddebostan)

Run Walk Bike See Istanbul

2011-10-18T15:57:00.004+03:00

I walked the 15k event in the 33^rd Eurasia Marathon this Sunday in about 140 minutes. This means that Vincent Kiplagat of Kenya followed me into Gülhane Park on his way to first place in the 42.2 km race (2:10:58). Crossing the finish line of the 15k amidst the applause for the world’s best marathoners is like sleep walking onto stage and waking up and realizing you have no script. You just keep walking.

Sunday’s brisk walk has given me the idea to add a couple of long work-outs to my weekly routine. This could mean a 5-6 hour bike ride one week and a 3-4 hour walk the next. The routes for long bike rides are pretty obvious – up the Bosphorus and back, along the Asian and European shores of the Marmara Sea, and up the Golden Horn and the Sweet Waters of Europe (the Alibeyköy and Kağıthane Rivers).

The walking routes are not so obvious to me. I want novelty in each walk. Visually engaging surroundings should distract me (and hopefully my walking companions) from the heaviness in our legs. I want to walk with abandon rather than concentrating on car traffic or other pedestrians. If time passes too slowly, I can focus my thoughts on breath, pace, posture, and any number of spiritual, professional, or romantic riddles.

Photo: The Bosphorus, north of Tarabya

We all know, of course, that it’s impossible to find a path in Istanbul where you can “walk on automatic pilot,” but surely we can trace a route that will offer an acceptable balance of physical obstacles and open spaces.

One goal of my new “endurance walking” regimen is to follow the ridge that runs parallel to the Bosphorus. My guess is that it’s about 20 km from Taksim through Levent and Maslak all the way to Çayırova (just south of Sarıyer, where Büyükdere Street ends). The ridge has a “spur,” which extends from Mecidiyeköy to Hasköy via Çağlayan and Okmeydanı. Urban trekking.

But why should the urban trekker’s path always be linear? Why not a series of concentric circles spiraling out from Taksim?

Photo: Taksim, early on a summer's morning

How tight can the spiral be at its core? Taksim Square-Taksim Gezi (Promende) Park-Talimhane-Kazancı Yokuşu-Gümüşsuyu-Taksim. Gradually the spiral will expand to include Okmeydanı, Eğrikapı and Karagümrük in Fatih, Harem, Salacak, and Üsküdar. In principle, each circuit should be completed within a single walk. Some walks could last 8-12 hours. Preferably at a good pace. It’s good to feel tired!

Photo: The view from Okmeydanı

Anyone who runs, walks, or bikes knows that the city looks different from the street. In a certain sense the city becomes more visible with each person who abandons the automobile for the pedestrian way. The more pedestrians, bikers, and wheelchair rollers there are on the streets, the more people actually see the city, its composition and the big picture.

THE DEERS on TRAIL RUN

2011-01-11T19:01:00.002+02:00

Türkçesi için www.geyikkosulari.com

In 2011, there will be a new trail run event in the Belgrad Forest: The Deers on Trail Run.

This trail race will take you deep through the Belgrad Forest on forest trails and paths. The race is set up in two different courses - 14 kilometres for seasoned runners and 4 kilometres for newcomers to trail racing and less experienced runners. Want to test your limits off the beaten track and enjoy the beautiful, unspoiled forest where the deer still roams free? If yes, come along!

Dates
Deers on Trail Run I (14k and 4k ) Sunday, January 16, 2011
Deers on Trail Run II (14k and 4k ) Sunday, March 20, 2011

Race Programme for January 16, 2011
08:00 - Start of Registration. Distribution of bip numbers and chips (personal ID required)
09:30 - Close of Registration.
10:00 - START for 14k and 4k races.
10:30-12:00 Runners that have completed the race will hand over their electronic chips.
12:30-13:00 - Award Ceremony

What’s a trail run?
A trail run is an off-road running race held typically on trails on varied terrain, taking the runners around lakes, through forests, mountains or deserts. Courses are sign-marked.

Trail runs can be just a few kilometres long or take the form of an ultra-marathon or week-long trekking tour. Trail runs have become very popular throughout the world as more and more people prefer to run and work out on the relatively soft surface of trail courses (they put less strain on the joints), while enjoying the fresh air and beautiful natural surroundings.

RACE COURSES
The 14k Deer Trail Run

The 14k course is one of the most beautiful trails in the north-eastern part of the Belgrad Forest. It starts on a relatively wide road and then continues to wind along forest trails and paths, sometimes only shoulder-wide, and across hilly terrain. Green valleys and challenging hill climbs, gentle descends and breathtaking surprise views - you’ll want to run this course again again. The soft forest ground requires a steady step and can be quite muddy on wet days.

It’s quite a challenge! In fact, the 14k course can be as strenuous as running a half marathon distance in a road race - you’ll need to adjust your pacing strategy and energy requirements accordingly. Total elevation gain and loss along the course is 350 m.

Pictures below show the course layout, the satellite view (with the 14k course marked red) and elevation gain/loss (measured via Garmin Forerunner).

On the 14k course, medals and awards will be given to winners in the Men’s and Women’s categories in the following age groups:

18-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, 65+

The 4k Deer Trail Run

If you are relatively new to running and less experienced on trails, the 4k course will be just right for you. This course is a gentle trail run with some hilly parts. The effort required to complete it is comparable to the 6,5k lake course in the Belgrad Forest. Although relatively short and easy, the ground can be slippery and muddy on wet days. Be prepared for many shades of green and a fast beating pulse!

The 4k course is marked in blue on the map below.

On the 4k course, medals and gifts will be awarded to the winners in the Men’s and Women’s categories without age group differentiation.

Can I beat a 9-minute km in Beirut?

2010-10-28T10:04:00.015+03:00

There are nearly 3 million university students in Turkey, and this year more than 6,000 of them applied for a TOG scholarship. In the end, TOG selected 184 scholar-volunteers. (TOG, or “Community Volunteers,” is a Turkish abbreviation for Toplum Gönüllüleri Vakfı.)

In the October 17 Istanbul Eurasia Marathon, I walked (and took photos -- see previous post) the 15km course in 2 hours 34 minutes. Step by step, mile after mile, I hope to raise 2000 Turkish lira (approximately US$1500) as part of my preparation for the Beirut 10k (November 7). This amount will help a TOG scholar-volunteer meet his or her university expenses during the academic year. To reach this goal I need a support team of 100 people each contributing on average 15 dollars for TOG scholarships. Will you join us?

Since 2003 TOG has provided financial assistance to more than 600 qualified scholar-volunteers enrolled in a Turkish university degree program. Scholar volunteers receive a stipend of 2000 Turkish lira (nearly US $1500) for one academic year and are selected on the basis of 4 criteria: financial need, academic ability, volunteer service and hobbies/interests. In order to maintain the scholarship, scholar-volunteers must make satisfactory progress toward completion of their degree and work 4 hours per week in an approved social service project. This means real life experience in project planning and management. Volunteer activities include tutoring, working with senior citizens and/or homeless children, developing social acitvities to attract people to the local library, reading for blind students, etc.

In addition to the scholarship program, TOG manages more than 700 service projects all over Turkey, giving 23,000 youth ages 15-24 an opportunity to volunteer and make a difference in their local community. This age group comprises 18 percent of the Turkish population, so TOG’s combined focus on higher education, problem-solving and community service strikes me as a pretty smart way to work for a brighter future. For more on TOG, please take a look at their English-language pages: http://www.tog.org.tr/index.asp

If you would like to join TOG’s effort, you may a) make a payment via PayPal, b) send a check (payable to John Crofoot with “TOG Scholarships” on the memo line, please ask me and I'll give you my USPS address!) or c) make a transfer directly to TOG from a bank account in Turkey. For bank transfers, please use the account information below and remember to add the explanation “AAO,JCrofoot,YourNameSurName.”

TOG Bank Account Information

Beneficiary Name: Toplum Gönüllüleri Vakfı
Bank Name: Garanti Bank Baglarbası Branch (422)
SWIFT Code: TGBATRIS
Turkish lira Account Number: 629 7467
IBAN: TR 180006200042200006297467
Explanation: AAO,JCrofoot,Your name surname

My sincere thanks to the visionary and hard-working leaders of the Istanbul running and fund-raising group Adim Adim (Step by Step) for selecting TOG after a rigorous review of TOG's impact and its accounting procedures. (I wrote more about Adim Adim in my post of October 16.)

Statistics:

My actual pace in the October 17 Istanbul Eurasia Marathon: 5.8km (3.6 miles) per hour.
My target pace for the November 7 Beirut Marathon: 6km (3.7 miles) per hour.
The average yearly disposable household income in Turkey: 19,300 Turkish lira/13,800 USD (according to TurkStat, the Turkish Statistical Institute).
The total annual estimated expense to study at a public university in Turkey: 7,000 Turkish lira/5,000 USD (food, housing, books, fees, transportation, clothing).
In 2010, more than 6,000 students applied for a TOG scholarship; of these 280 students were finalists and 184 students received scholarships.
TOG scholarships provide 2000 Turkish lira (nearly 1500 USD) to a financially needy and academically qualified student for each year of a degree program.
The winners of TOG scholarships are selected on the basis of four criteria: fiancial need, volunteer service, academic ability, and hobbies/extra-curricular activities.
In order to maintain a scholarship for the during of a degree-program, a TOG scholar-volunteer must work 4 hours a week in an approved social service project AND be academically successful.
200 TL (nearly 150 USD) supports a TOG scholar-volunteer for a month. 2000 TL for the academic year.
There are nearly 3 million university students in Turkey. Since 2003, TOG has awarded scholarships to more than 600 students.

Join our team! Sports, health, education and creative problem-solving. It’s an exciting mix and participation with any amount would provide energy and inspiration for Turkey’s scholar-volunteers.

Friends Running Istanbul Marathon * Arkadaşlar İstanbul Maratonu'nu Koşuyorlar

2010-10-18T20:26:00.004+03:00

Running for health, social well-being and peace

2010-10-16T19:41:00.019+03:00

Tomorrow is Istanbul's Eurasia Marathon. I'll walk 15km and take pictures of our hybrid teams, which include wheelchair racers as well as foot racers.

I've eaten my pasta -- ratatouille made with eggplant, tomatoes and garlic bought from the neighborhood vegetable vendor earlier today and spiced with thyme and rosemary cut from the flower boxes on the window sill. Such is life in Istanbul.

As you may have guessed from the pictures on this blog and on Facebook, one of the things I love most about living in Istanbul is running with my friends in Adım Adım. Adım Adım means is Turkish for step by step. Founded just three years ago, this group does two things.

First, it promotes the development of running as a recreational sport in Turkey.

My buddies Şener Kurtuluş, Ufuk Biriz, Tolga Baloğlu and Renay Onur. These guys keep Adım Adım running.

Second, Adım Adım encourages runners to run not only for their own well-being but for the well-being of society. How cool is that?! Plus, in three years, one of the founders, Cem Uçan has established a writer's workshop and he has also written and published a book of short stories (Back to the Beginning, in Turkish). As for the group as a whole, Adım Adım as attracted hundreds of runners and thousands of contributors, raising USD 500,000 in 36 months. Very cool! Burası Türkiye, as they say. Only in Turkey ;)

Here's Cem running backwards in Antalya. He's very metaphorical, but what do you expect from a comparatist? BTW, Cem completed his Master's in Comparative Literature under the direction of my dear friend and Indiana University Ph.D. Süha Oğuzertem.

Where has the time gone? Where has all the money gone?

The members of Adım Adım raise money for four charitable organizations: one of which supports people with different physical abilities (TOFD), two educational efforts (TEGV and TOG) and an environmental group with a focus on Anatolia's biodiversity (Buğday). Each of these organizations has met Adım Adım's rigorous standards for clarity of purpose, impact on society and transparency of accounting (the Adım Adım board includes an management consultant, an investment banker, an industrial engineer, technology specialists and a Ph.D in philosophy -- they know transparency and clarity of purpose when they see it . . . and do the pains-taking vetting . . . working with them requires the patience of a dervish, and four charities made the cut.) All funds given on behalf of Adım Adım runners (including any made on my behalf by you, my friends and family) go directly to the specific projects selected by Adım Adım, e.g., for the purchase of electric-powered wheelchairs or university scholarships for needy students.

Adım Adım collects no money; volunteers contribute their time and skills to publicize the fund-raising effort and raise participation in charity runs, a new phenomenon in Turkey.

Turkey is a large country with diverse cultural and ethnic communities, and the diversity of charitable organizations supported by Adım Adım provide a remarkable window into the strength of Turkish society's voluntary non-governmental support for people in need. Becoming familiar with these organizations and becoming friends with the members, managers and beneficiaries of these groups has, without question, been one of the high points of my 4-plus years in Turkey.

TOFD: The Turkish Spinal Cord Injury Paralytics Association provides education, support and advocacy for people whose physical mobility has been limited due to paralysis.

TEGV: The Turkish Educational Volunteers Foundation provides extra-curricular programs, ranging from art to music to computer instruction for school children all over Turkey, particularly in economically disadvantaged communities.

TOG: The Social Volunteers Association provides four-year financial assistance to economically needy students. These students in turn agree to stay in school, keep up their grades and do regularly work for a designated charitable project.

BUĞDAY: Focuses on preserving Turkey's biological diversity by, for example, offering assistance to farmers who raise crops using indigenous seed stock. Buğday also assists in the development of organic agricultural methods and standards in Turkey.

If you would like more information on any of these organizations and how you or your company can help the cause of education, physical mobility or environmental preservation in Turkey, please send me an email at jcrofootATearthlinkDOTnet. Given my own interest in higher education, I have personally chosen to support TOG and invite you to join me. For $150 you can support a student for one month.

Better yet, why not join us in three weeks in Beirut (Beirut Marathon, November 7) or in March in Antalya or next fall in Istanbul. Everyone in Adım Adım would be very happy to meet you and tell you about all the great things happening here. Hard choices: TOFD, TOG, TEGV, Buğday and Istanbul, Beirut and Antalya. That's life in Turkey! Burası Türkiye!

Hope to hear from you soon. John

Here's my friend Ramazan Baş, head of TOFD, crossing the Bosphorus Bridge in last year's 15km event. Can you imagine how much fun it is to run from Asia to Europe? You could do it in 2011! jcrofootATearthlinkDOTnet

Heyecan-ı koşu * The Thrill of Running

2010-10-04T23:39:00.003+03:00

9. Gazi Koşu (10 k) 3 Ekim, Pazar günü, İstanbul'un Ataköy semtinde gerçekleştirildi. Keyifli bir deneme oldu Avrasya Maratonu'ndan iki hafta önce.

Hundreds of Istanbul runners participated in the 9th Annual Gazi 10k Road Race this past Sunday, in Ataköy (not far from the Istanbul Atatürk Airport). It was a perfect morning for running, two weeks before the Istanbul Marathon.

İstanbul'un yeni çevre yolu bir bisiklet parkuru olsun

2010-10-01T02:25:00.004+03:00

Atlanta'nın batısında kullanılmayan bir demir yolu yayalar ve bisikletlier için ormanın içinde geçen bir parkura dönüşdü: Silver Comet Trail. Niçin İstanbul'da böyle bir şey olmasın? Mesela Alibeyköy'den, Kemerburgaz ve Bahçeköy'e. Sarıyer ile Anadolu Kavağı arasında bir feribot. Ümraniye'ye ve Sultanbeyle'ye devam. Kaç para yapar? Haydi İstanbul, yürüyelim güzel ormanlarınızda!

Atlanta'daki Silver Comet Parkuru şehrin batısında başalyıp Alabama eyaletine kadar 100 km sürer. http://www.silvercometga.com/

Parkurun genişliği 4 metre. Her yönde daha hızlı gidenler kolayca geçebilirler.

Herkes kullanabilir bu parkuru! http://www.silvercometga.com/

Parkurun başlangıcında tuvalet var; ikincisi 7. kilometrede buluşuyor.

ABD yürüyelim biraz: Tucker Creek Walking Trail, Conway, Arkansas

2010-09-21T18:03:00.008+03:00

Conway'daki Tucker Creek Walking Trail adlı parkurun ilk bölümü yeni yapıldı ve 5 kilometre oldukça kısa bir mesafe sayılabilir, ama ikinci bölümü yapmak için belediye USD 400.000 harcamayı planlıyormuş (haberi ok uyabilirsiniz). Ayrıca yayaların derenin karşı kenarına geçebilmeleri için bir köprü inşaat edildi (en 4 metre, unzuluk 21 metre, fiyat USD 85.000).

Conway adlı ve kardeşim ortuduğu kentte yayalar, koşucular ve bisikletliler için, çocuklar için, yaşlılar için ve herkes için güzel bir yaya parkuru yapılıyor. İstanbul'a göre Conway'nin sokakları boştur. Ancak ne kadar hafif ve sakin trafik olursa, yayalar kendileri için güvenlik bir yol tercih ederler. Ben de öyleyim. Trafik çok! diye bahaneyle sandalyede kalırım veya en fazla spor salonuna giderim çılgın tekno müziğine rağmen biraz hareket edeyim diye. Ben şehrin kalabalığın içinde koşmak veya bisiklet kullanmak istersem, biraz inatçı olup planlamalıyım: nereden nereye, saat kaçta koşalım? nasıl engellerle karşılacağım? gibi sorular düşünmeliyim. Yayalar için rahat, geniş, ve güvenli bir parkur olursa, hiç düşünmenden birdenbire evden çıkıp koşabilirim tam keyfime göre. Rahatlayabilirim, kafamı boşaltabilirim, trafiği düşünmem gerek yok!

Yaya yolları, Fayetteville, Arkansas, ABD

2010-09-17T21:17:00.014+03:00

Geçen yıllarda Fayetteville adlı ve University of Arkansas yer aldığı kent şahane bir koşu parkuları ağı geliştiriyor. Merkezden demir yolu ve küçük dereler boyunca şehrin kenarındaki göle kadar sürer. Uzun mesafe yürümek, koşmak ve bisiklet için çok güzel, çok faydalı bir emek.
Toprak edildikten sonra aşırı karışık bir iş değilmiş: parkur yüzü asfalt (beton'a göre daha uygun yayalların ayakları için!), çift serit (genişlik tam olarak 4 metre), arasırada bir banka var oturup dinlenmek için, ve ışıklar var.

Yeğenlerim Kisha Bumpers, Clay Bumpers ve Phillip Bumpers'e teşekkür ediyorum haber için!

7 Mart İstanbul'a çık yine Topkapı Kaleiçi'nde

2010-02-25T14:58:00.009+02:00

7 Mart'ta, Pazar günü, İstanbul'a çık! / Surdibi buluşmaları'nın kampsamında güzel bir program hazırlanıyor.

YER: TOPKAPI BEYAZITAĞA SOSYAL TESİSLERİ (kroki)
(Pazartekke tramvay duragi'na yakinda, surlar dibinde . . . otobus icin, tiklayin)

Bu sefer amacımız şöyle: Hepimiz İstanbul'luyuz ve bu kimliğin içinde farklı düşüncelerimiz ve özelliğimiz var. O zaman kendimiz aramızda sohbet ederken birbirimizle tanışabiliriz ve bir şekilde şehrin zenginliğini gezebiliriz. Nasıl yani?

7 Mart'ta Gündem:

Saat 9.00 Her zamanki gibi Beyazıtağa Sosyal Tesisleri'nde buluşup hafif antrenman yapacağız (yürüyüş terkekerlekli sandalyele, bisikletle, ayak üstünde vs.)
Saat 10.30 Kahvaltı yine Beyazıtağa'da. Nâmurat isimli öykü kitabının yazarı" Nur Bilimer Cibin adlı çıkacak kitabından bir öykü okuyacak. Konusu "Yuşa" diye bir şahsiyet. Yuşa kimdir? Yuşa'nın alakası nedir İstanbul'la? Belki şöyle sorulara cevaplarken biribirimizle daha samimi bir şekilde tanışabiliriz ve aramızdaki insani zenginliğimizi fark edebiliriz. Ayna zamanda biraz müzik dinlemek isteriz. Barış için müzik grubunu bekliyoruz.
Saat 12.00-13.00 Nilgül Ertekin (kendisi emekli antrenör ve judo şampiyonu) kısa bir sportif deneme yürütecek.

Herkesin haberin olsun! 7 Mart'ta yine Topkapı'dayız! Lütfen bütün arkadaşlarınıza ve akrabalarınıza haberi aktar mısınız?

İyi haftalar, görüşmek üzere,

John

İSTANBUL’A ÇIK! 7 ŞUBAT 2010 PAZAR

2010-02-04T07:31:00.008+02:00

Gel, herkes, gel Topkapı'ya! Bu Pazar, ayın ilk Pazarı olduğu diye, tekrar İstanbul kara surlarında eğleneceğiz. Koşarak, tekerlekli sandalyeyle giderek, bisiklet kullanarak surları ve civarını keşfedelim. Ara sırada frizbi atalım. Rehber Egemen Demircioğlu bizi gezdirecek, Tekfursarayi'ndan Ayvansaray yonelim.

YER: TOPKAPI BEYAZITAĞA SOSYAL TESİSLERİ (kroki)
(Pazartekke tramvay duragi'na yakinda, surlar dibinde . . . otobus icin, tiklayin)

9.00 Kosu-yürüyüs
(Topkapı-Yedikule rotasını koşmak isteyenler için saat 9.00’da Sosyal Tesisler’de toplanılacaktır. Rota gidiş-dönüş 6km olup kahvaltı öncesi ya da sonrası üzerini değiştirmek isteyenler, Sosyal Tesisler tarafından tanımlanan mekanları kullanabilecektir.)
10.30 Kahvaltı
11.15 Fetihkapı’dan Tramvay ile Edirnekapı’ya varış
12.15 Edirnekapı-Ayvansaray rotasını surlar boyunca yürümeye başlamak. Yol üzerinde duracağımız noktalar:

Blakhernai(Tekfur) Sarayı. Eğrikapı, Orta Bizans Dönemi-12.yy.
Anemas Zindanları. Ayvansaray, Bizans Dönemi.
İyvaz Efendi Cami. Ayvansaray, Osmanlı Dönemi, 16.yy.
Blackhernai(Tekfur) Sarayı Ayazma ve Kilisesi. Ayvansaray, Bizans Dönemi.
15.30 Ayvansaray Sahil’e varış. Biraz güneşlenme biraz frizbi!

Ziyaretler Rehber Egemen Demircioğlu eşliğinde yapılacaktır.

ETKİNLİK KOORDİNATÖRÜ: SERİN ERENGEZGİN, FIRAT ŞEKER

3 Ocak, Hulya ve Beyazaitaga Kaleici'nde!

2009-12-30T21:39:00.005+02:00

Bu Pazar, 3 Ocak, saat 10.30da Beyazitaga Sosyal Tesisleri'nde, Adim Adim'in cok sevdigi uzun kahvalti sofralarindan birinin etrafindayiz.

Bir taraftan kahvaltimizi yaparken, diger taraftan muhtesem sesli arkadasimiz Hulya da kulaklarimiza bir ziyafet veriyor ve Pazar keyfimize keyif katmaya devam ediyoruz.
Kahvalti sonrasinda, surlarin hemen dis tarafinda Topkapi Sehir Parki'nin icinde bulunan, 2009 yili Subat ayinda acilmis ve Turkiye'nin ilk panoramik muzesi olan Panorama 1453 Fetih Muzesi'ni ziyaret ediyoruz.

Muzeyi de icinde barindiran park ise basli basina ayri bir konu Eskiden Topkapi garaji olarak bildigimiz, otobuslerin girip ciktigi o kesmekes mekan tamamen temizlenerek, 360 donumluk bir sehir parki haline getirilmis. Park diyince hepsi gelebilir akliniza evet, kosmak, yurumek, bisiklet, frisbee . . .

Tabii ki bunu da degerlendiriyoruz ve muze sonrasinda istedigimiz aktiviteyi yaparak parkta Pazar keyfimize devam ediyoruz. Belki de amfitiyatroda Hulya'dan bir kucuk konser daha dinleyebiliriz.

Isterseniz kahvalti oncesi ya da sonrasi, ekteki linkte belirtilmis Topkapi-Yedikule guzergahinda (gidis-gelis yaklasik 6 km) kosabilirsiniz.

Guzergah hakkinda bilgi vermesi icin sevgili Serin'in cekmis oldugu fotograflardan da faydalanabilirsiniz.

Pazar gunu TOFD'den arkadaslarimiz de yine tum program boyunca bize eslik edecekler.
Biz gezmeye, kesfetmeye, tanimaya ve tanitmaya devam ediyoruz. Siz de destek olmaya devam edin :)

Yeni yilda hersey gonlunuzce olsun, mutlu yillar.

Pazar gunu gorusmek dilegiyle.

Saat: 10.30
Bulusma yeri: Beyazitaga Sosyal Tesisleri
Kahvalti: 10 TL
Muze giris: 4 TL
Sorular: Serin 0 555 508 22 67

Surlar dibi bulusmalari: Topkapi'dan Kariye'ye

2009-12-14T13:18:00.008+02:00

Vatan Caddesi

Sulukule

Fevzi Cakmak Caddesi

Kariye Muzesi

Florya'daki parkur

2009-12-14T11:33:00.003+02:00

Uzun, sakin!

Cumhur Bey'e tesekkur ediyoruz!

Bu Pazar Egemen'le Kariye'yi Gezsek Ya!

2009-12-09T15:17:00.007+02:00

Haydi Arkadaşlar Topkapı Kaleiçi'nde Beyazıtağa Sosyal Tesisi'nde buluşalım saat 10:00'da. Tesisimizin ikramıyla 10,- TL'ye sınırsız çay ve yumurtalı kahvaltımızı edelim. 11:00 civarında Edirnekapı'ya tramvayla ya da Sulukule Caddesi'nden yürüyerek gitmek üzere yola çıkalım ki Kariye Müzesi'nde uzun uzun Egemen'i dinlemeye vaktimiz olsun. Müze karşısında bir kahve eşliğinde dinlendikten sonra Tekfur Sarayı'nı da gezeriz. Belki Haliç kıyısında suya ulaştıktan sonra vedalaşırız.
Ulaşım: Bir önceki blog yazısına baksana!

6 Aralık "Surdibi Buluşmamız"a da katılmış olan Kariye ve Surlar rehberimiz Egemen'in o günle ilgili izlenimleri ve bu Pazar için çağrısını Egemen'in mektubundan okuyabilirsiniz:

Sevgili Arkadaslarim, Pazar gunku gezimiz super oldu. Ne zamandir bu kadar iyi vakit gecirmemistim. Gezdigimiz yerleri cok sevdim. Cok onunden gecmistim ama hic bu kadar ic ice olmamistim, surlarla, bostanlarla, oralarda yasayan insanlarla. Yemek de sahaneydi. Helal olsun o belediye tesislerine. Insallah haftaya guzel bir Kariye Muzesi gezisi yapacagiz. Kariye Muzesi, bir bakima, surlarin dun gezmedigimiz oteki tarafi oluyor. Kariye Kilisesi - Camii - Muzesi, Bizanslilardan kalma muthis mozaiklerle ve freskolarla dolu bir yer. Orayi bu yakinlarda iyi calistim ve birkac kere de baskalarina anlatma firsatim oldu. Size de anlatmaktan cok zevk alacagim. Ayrica, o civarda Tekfur Sarayi denen yeri de gorebiliriz, imkanimiz olursa. Ileride, orada Anemas Zindanlari diye ilginc bir yer de ziyarete acilacak. Onu da ilerisi icin dusunuruz. Ne yazik ki Kariye civari da engellerle dolu. Ama benim sahsi kanaatim bunlar bizi geziyi yapmaktan ali koyacak seyler degil. Haftaya Pazar tekrar cok guzel bir gun gecirecegimizden eminim (...). Herkese sevgiler Egemen

Bu Pazar Topkapı Kaleiçi'nde yürüyoruz

2009-12-03T15:31:00.010+02:00

Gel, herkes, gel Topkapı'ya! Bu Pazar, ayın ilk Pazarı olduğu diye, tekrar İstanbul kara surlarında eğleneceğiz. Koşarak, tekerlekli sandalyeyle giderek, bisiklet kullanarak surları ve civarını keşfedelim. Ara sırada frizbi atalım.

Meşhur Niyazi Baba ve Esat Abi Topkapı Kaleiçi Aile Çay Bahçesi'nde buluşacağız (Harita’da Surp Nagoğoyas Kilisesi yanında: Kroki), saat 10.00da, Pazar günü, 6 Aralık. Grubun keyfine göre Topkapı Şehir Parkı'ndaki spor fırsatlarını deneyelim.

Topkapı Meydanı'nın merkezi bir yer olduğu için oraya kolayca ulaşılır. Metrobüs, Otobüs (mesela Beşiktaş’tan 28T, Taksim’den 83), Tramvay (Pazartekke durağı) ve Metro (Ulubatlı durağı) ile Topkapı'ya ulaşabilirsiniz. Başka otobüs hattları araştırmak için Nasıl giderim tıklayın lütfen.

Herkesi bekliyoruz. Soru varsa, arayın bizi!
Serin
0 555 508 22 67

Fotoğrafçı Hacer Özbakır'e teşekkür ederiz

1 Kasım tekrar eski surlar Topkapı'dayız

2009-10-30T12:03:00.021+02:00

Haydi İstanbul'un kentsel sporcuları, Topkapı'da oynayalım! Frisbee atalım, tekerleki sandalye sürelim, eski surlarında yürüyelim ve spor keyfini çıkaralım.

Bu Pazar, saat 9.00da, Topkapı Meydanı'nda. Niyazi Baba ve Esat Abi'nin Aile Çay Bahçesi'nde buluşacağız (Harita’da Surp Nagogoyas Kilisesi yanında: Kroki).

Topkapı Meydanı'nın merkezi bir yer olduğu için orayı kolayca ulaşılır. Metrobüs, Otobüs (mesela Beşiktaş’tan 28T, Taksim’den 83), Tramvay (Pazartekke durağı) ve Metro (Ulubatlı durağı) ile Topkapı'yı ulaşabilirsiniz. Başka otobüs hattları araştırmak için Nasıl giderim tıklayınız lütfen.

Sorular için:
Serin 0 555 508 22 67
Zeki 0 533 732 12 86

Topkapı Meydanı

Surların dışarı

Topkapı Şehir Parkı

Koşu parkuru, Topkapı Şehir Parkı

Takkeci İbrahim Camii

Haydi bu Pazar çocuklarla Moda'ya!

2009-10-23T08:07:00.003+03:00

Bu Pazar, 25 Ekim, saat 9.15te Kadıköy'de, Türk Balon önünde buluşuyoruz. Moda'dan Caddebostan'a yöneliyoruz. Bu parkurun çok güvenli ve güzel olduğu için, özellikle çocukları davet ediyoruz. Moda Parkı'nda mola verip frisbee oynarız. Keyfimize göre sahil boyunca devam edebiliriz.

Vapur:
Karaköy'den 8.30
Beşiktaş'tan 8.45

Herhangi bir soru sormak isterseniz, lütfen beni arayın.
Görüşmek üzere,
John
0 539 304 49 44

Avrasya: bir İranlı-Amerikalı arkadaşlık

2009-10-15T23:24:00.001+03:00

Sizden bir hizmet rica etmek isteriz. Türkiye’deki ihtiyaç olan gençlere yardım eden Toplum Gönüllüleri Vakfı’na (TOG) bağış yapar mısınız?

Biz – Nasser Sojudi ve John Crofoot – her hafta sonu koşu antrenmanları için Belgrad Ormanı’nda toplanan Adım Adım diye bir grubun sayesinde tanıştık. Biri Arkansas eyaletinde doğumlu bir Amerikalı, öbürü Tebriz’de doğumlu bir İranlı. Birlikte antrenman yapıyoruz. Sadece sağlık ve mutluluk için değil, biz İranlı ve Amerikalı halklar arasındaki saygı ve anlaşma güçlensin diye yürüyüyoruz.

Bu Pazar, 18 Ekim, Avrasya Maratonu’nda 15-km yol koşusunu 2:15:00 içinde bitirmeye hedefliyoruz. Spor olarak amacımız bu. Toplumsal amacımız ise, TOG’un hem eğitim hem toplumsal gönüllü hizmet üzerinde çabalıdığı için onu desteklenirken barışa, sağlığa ve sağlam bir topluma hedefleyen ortak değerlerimizi ifade edip gerçekleştirebiliyoruz.

TOG’un niteliklerinden en sevdiğimiz biri burs kabul eden öğrencilerin bir toplum hayırsever projesinde gönüllü olarak çalışmaları gerekmesidir (www.tog.org.tr). Bunun dolayısıyla TOG’a verilen bagışınız hem eğitimliği güçlendiriyor hem hayırsever kültürü geliştiriyor. TOG Gençlik Bursları kapsamında öğrenciler haftada en az dört saat hizmet veriyorlar. Bir öğrenci desteklemek için aylık 200 TL, yıllık 2000 TL. Ne kadar bağış yaparsanız, yapın, büyük fark edeceksiniz.

Adım Adım Oluşum (AAO) Türkiye’nin ilk koşu ve bağış örgütüdür (www.adimadim.org). Adım Adım kapsamında 400’den fazla koşucularla hayırsever bağış topluyoruz. TOG AAO yönetim kurulu tarafından incelenip kabul edilen üç tane hayırsever sivil toplum kuruluşunundan (STK) birisidir. Bir STK AAO’nun desteğini edinmek için onun şeffaflığının (hem finansman olarak hem pratik ve somut amaç olarak) ispat edilmesi gerekiyor. Eğitim ve toplumsal gönüllülükle ilgilendiğimiz için TOG desteklemeye karar verdik.

Eğer TOG Gençlik Bursları’nı desteklemek istiyorsanız, şimdi 5 dakikanızı ayırarak aşağıdaki hesap numarasına gönlünüzden geçen miktarda bir bağışta bulunmanız.

Takip açısından açıklamayı aşağıdaki gibi yapabilirseniz takibi daha kolay olur ve kaç burs sağladığımızı daha kolayca izleyebiliriz. AÇIKLAMA: “AAO, Koşucu ADI ve SOYADI, Bağışçı ADI ve SOYADI”

Banka: Garanti Bankası

Alıcı Adı: Toplum Gönüllüleri Vakfı (TOG)

Şube (kodu): Bağlarbaşı Şubesi (422)

Hesap numaraları:

TL: 629 7467 [IBAN TR18 0006 2000 4220 0006 2974 67]

EURO: 908 9634 [IBAN TR11 0006 2000 3890 0009 0962 08]

USD: 908 9635 [IBAN TR04 0006 2000 3890 0009 0968 19]

Açıklama: AAO, Nasser Sojudi, Adınız Soyadınız

İlgilendiğiniz için teşekkür ediyoruz. Sizin bu çabaya katılmanız dünyada barışı, anlaşmayı ve hayırseverliği arttırıyor.

Sevgilerimizle

Nasser Sojudi ve John Crofoot

Bu Pazar, 4 Ekim, Eski surlar boyunca koşup eğlenelim

2009-09-30T09:11:00.003+03:00

Bu Pazar ayın ilk Pazar günü olduğu için tekrar Topkapı'da buluşalım, saat 9.00da. Buluşma noktası Topkapı Meydanı'ndaki güzel gölgeli Aile Çay Bahçesi. (Harita’da Surp Nagogoyas Kilisesi yanında: Kroki)

İsterseniz, çocuklarla geliniz! Koşalım, yürüyelim, bisiklet sürelim. Belki de frizbi oynayalim. Olmaz mı? Bu 5. yüzyıllın savunma surları mükemmel bir yer çeşitli sporlar yapmak için.

Ve ulaşım aşırı kolay, Topkapı Meydanı'nın merkezi bir yer olduğu için. Metrobüs, Otobüs (Beşiktaş’tan 28T, Taksim’den 83), Tramvay (Topkapı durağı) ve Metro (Ulubatlı durağı) ile Topkapı'yı ulaşabilirsiniz. Başka otobüs hattları araştırmak için Nasıl giderim tıklayınız lütfen.

Görüşmek üzere!

İstanbul'un bisikletlileri ve bisiklet kullanılacak yerleri

2009-09-28T16:47:00.037+03:00

Moda
20 Eylül

Moda İskelesi
20 Eylül

Kartal
Nilgül Ertekin ve Pablo, İstanbul'dan Nepal'a bisikletle (blog)
10 Eylül

Riva
I. Riva Triatlon
27 Eylül

Yeşilpınar
13 Eylül

Sultançiftliği
21 Eylül

Bağcılar
21 Eylül

Bağcılar
21 Eylül

Bakırköy sahil yolu
21 Eylül

Yedikule sahil yolu
21 Eylül

Yenikapı
21 Eylül

Galata Köprüsü
21 Eylül

Ayvatbendi, Belgrad Ormanı
25 Eylül

Neşet Suyu, Belgrad Ormanı
25 Eylül

Ba Pazar, Moda ile Bostancı arasında koşalım

2009-09-17T08:16:00.001+03:00

Bu Pazar, bayramın ilk günü, Asya tarafında Moda ile Bostancı arasındaki koşu parkurunu koşarak, yürüyerek veya bisiklet kullanarak gezeceğiz. Bu parkurun trafikten uzak kaldığı için çocuklara uygun. Sizi, çocuklarınızı ve yeğenlerinizi bekliyoruz!

Pazar, 20 Eylül, saat 9.00da, Kadıköy'de, Türk Balon önünde buluşacağız.

Kadıköy'e giden vapurlar:

Beşiktaş'tan saat 8.15te kalkıyor
Eminönü'den saat 8.20de kalkıyor
Karaköy'den saat 8.30de kalkıyor

İyi bayramlar! Görüşmek üzere,

John
0 539 304 49 44
john.crofootATadimadimDOTorg

Alibeyköy'de bir koşu parkur düşü

2009-09-15T06:49:00.017+03:00

Foto: Alibeyköy (ön planda) ve Kağıthane (arka planda) doğayı geri itiyor.

Bir varmış bir yokmuş Alibeyköy İstanbul'un en yetenekli koşucularını besliyormuş, çünkü bu semtin muhteşem koşu alanları varmış ve çocuklar özgürlüğü tatmak için Alibeyköy Deresi boyunca devamlı koşuyorlarmuş.

Foto: Bugünkü Alibeyköy'lü çocuklar az koşarlar. Alibeyköy Stadı var (duvarın arkasında), ama her saatte açık değil. Halk nerede koşar?

Bugünlerde Alibeyköy kent ile doğa arasındaki sınırda duruyor. Alibeyköy Deresi kenarında yeşillik var. (Foto: Sol tarafta Alibeyköy, sağda Mareşal Fevzi Çakmak Caddesi, Kağıthane)

Ancak inşaat siteleri çıkıyor yavaş yavaş; mesela Alibeyköy Merkez ile Baraj arasında KİPTAŞ'ın Fınanskent olacak.

Derenin her iki taraftaki yollar geniş, ve yolların yanında güzel, yumuşak zeminli bir koşu yolu için bol bol yer var. Düşte bir şey kolayca görünüyor: Alibeyköy Deresi İstanbul'un en güzel koşu yerlerinde oluşabiliyor.

Foto: Baraj Yolu'ndan yeni Trump Binaları görünüyor.

Foto: Atatürk Caddesi Alibeyköy Merkez'e uzanıyor.

Üstelik, bugünlerden itibaren mevcut olan yollar şimdilik orta mesafe yarışlarına uygun. Aşağı yukarı 7 km bir yuvarlak var: Merkez'deki Alibeyköy Stadı'ndan çıkıyorsun, Mareşal Fevzi Çakmak Caddesini kuzeye yönelim izliyorsun. Ondan sonra Baraj Yolu'nda sonuna kadar koşuyorsun. Atatürk Caddesi'ne gelince sola dönüyorsun, Merkez'e doğru koşuyorsun.

İstanbul'un yol koşucuları her iki ayda Riva'da yarışabiliyorlar artık, ve arada Alibeyköy'de koşabilirler. Neden olmasın? Alibeyköy (Eyüp İlçesi) koşu kültürü için önemli bir kaynak sağlanabilir.

Sadece koşucular için değil, erken saatlerde (özellikle hafta sonları) bu parkur bisikletliler için artık uygun ve keyifli. Düzenli bir bisiklet ve koşu parkuru yapılırsa mahallenin genç bisikletlileri ve koşucuları önemli ve zevkle bir şekilde istafade edebilirler.

Haydi arkadaşlar, biraz düşünelim, bir plan yapalım. Ne dersiniz?? Bu vizyonunun geliştirilmesi gerekiyor. Yardımcınıza ihtiyacımız var. Lütfen bizi arayın:
0 539 304 49 44
john.crofootATadimadimDOTorg

Mareşal Fevzi Çakmak Caddesi

Mareşal Fevzi Çakmak Caddesi Baraj Yolu'nun başlangıcına yaklaşırken, kaldırım daralıyor.

Baraj Yolu'nda yayalar tekrar nefes alabilirler, koşular daha hızlı koşabilirler. Ama kaldırım düz olmadığı için dikkat edilmesi gerek.

Baraj Yolu'nda

Baraj Yolu'nda Atatürk Caddesi'ne yaklaşırken, yeni köprüyü geçiyorsun.

Baraj Yolu'nun sonu'ndaki köprü 2008'de yapıldı, ve şehirde hiç yaya yokmuş gibi incecik bir kaldırım yapıldı. Ne yazık ki.

Baraj Yolu'nun bitiş noktasından, sola dönüyorsun ve Alibeyköy Merkez'e kadar Atatürk Caddesi izliyorsun. Sağa dönersen, iki seçeneğin var: ya Yeşil Pınar'a çıkıyorsun (bisiklet yolu var tepe üstünde !!!) ya Gazi Mahallesi'ne çıkıyorsun (ve Gazi Mahallesi'ni geçtikten sonra Baraj Üstü'ne varıyorsun ve o zaman çamlı ormana girmiş oluyorsun, ama artık 2-3 tane farklı güzergaha uzandık . . . )

Atatürk Caddesi

Alibeyköy'de: Urban Trekingçiler Yağmurdan Korkmazlar!

2009-09-14T10:27:00.035+03:00

İki günden beri yağmur bekleniyordu, ancak az yağmur yağmıştı. İşte, Pazar sabahı, saat 8.00de, Alibeyköy'deki Mısır Heykeli'nde buluştuğumuzda, hava bulutluydu. Yağmur yoktu.

Ancak yürümeye başladığımızda, yavaş yavaş yağmur başladı. (Kötü bir örnek gösteriyoruz. Her bisikletli düzenli kaskını giyinsin!!)

Havadan korkmadan, guneye yöneldik. Santralistanbul'a gelince, yeni parkına girdik. Bu park artık Santralistanbul'dan Unkapanı'na kadar Haliç boyunca uzunyor.

Eski Galata Köprüsü'ne kadar uzandık.

Ve Alibeyköy'e dönmek için karşıya geçtik.

Fakat, ne yazık ki, İstanbul Kültür Merkezi'nin önündeki parkur kapalı. Açıl Susam Açıl desek de ifadelerimiz hiç faydalı değildi. Üzüldük.

Tekrar Nostaljik Galata Köprümüzü geçtik, ve arkadaşlarla karşılaştık.

Gerçekten Haliç'in güney kenarında güzel bir rekreasyon alanı oluştu. Koşucular, yayalar ve bisikletliler için harika bir parkur var.

Yaya yolları geniş, güvenli ve trafik'ten uzak kalıyor. Tek şikayet yaya yollarının çogunun betondan yapılması. Beton aşırı sert bir zemin ve koşucular için zararlı oluyor. Belediye ile konuşalım, yumuşak zeminli koşa parkuru yapılsın diye!

Üstelik, bazen araba trafiğiyle sıkıştık, rahatsız olduk. Bu zor ve tehlikeli noktaları geçmek zorundaydık ama hallettik!

Alibeyköy'e geldiğimizde yağmur durdu. Sırılsıklam olarak Alibeyköy Stadı'nın yanındaki lokantaya gittik, ve Halil Usta bizim için güzel bir Urfa dürüm yaptı.

Nefisti!

Bu arada, Hor Hor'da olduğu gibi, Alibeyköy'de de bir sürü insan bisiklet kullanıyor.

Kuşkusuz, güzel, güvenli ve uzun bisiklet ve yaya yolları yapılırsa, daha fazla kişi harekete geçer. Ne yapalım, arkadaşlar??

Daha fazla fotoğraflar görmek için, lütfen linki tıklayın

Alibeyköy'ün gelişmelerini gezelim

2009-09-11T08:58:00.020+03:00

Şimdilik Alibeyköy'de koşulacak yer var mı? Bu mahalle çabuk değişiyor. Koşucular için, yayalar için neler yapıyorlar acaba? Bakalım, dolaşalım biraz, bu Pazar sabahı.

Koşarak, yürüyerek, bisiklet kullanarak -- herkes keyifine göre hareket edebilir Alibeyköy Deresi boyunca. Başlangıç olarak, Alibeyköy "Mısır" Meydanı'nda (Kıvrılan Sokak) buluşalım, 13 Eylül, saat 8.00de, tam ünlü mısır heykeli önünde.

Not: Arkadaşımız Faruk her gün işe giderken Alibeyköy'ü geçiyor. Faruk Abi'ye göre, Alibeyköy yoğun yağışlar'dan etkilenmemiş, sorun yokmuş orada.

Bu haftanın Pazar Güzergahı: Alibeyköy Merkez'den çıkıp dere boyunca yürüyebiliriz. 7 km (aşağı yukarı).

Koşunun Gidişi: Mareşal Fevzi Çakmak Caddesi ve Baraj Yolu Caddesi.

Koşunun Dönüşü: Atatürk Caddesi (Şu an belli bir koşu parkuru yok, ve kaldırım caddenin genişliğine göre dar. Ancak koşular buralarla ilgilerini gösterirseler, daha güzel, uygun ve güvenli bir parkur çıkabilir diye düşünüyorum.)

Yoruluyorsak, merkezde, Atatürk Caddesi'nde, hastanenin karşısında çok hoş bir çay evinde oturabiliriz (kuaförün yanında).

Aç olduğumuz zaman, Alibeyköy Stadı'nın yanındaki Urfalı Halil'in dürüm lokantası'na gidebiliriz. Halil Abi çok misafirperver. Belki istersek. futbol sahasında maç oynarız!

Veya daha lüks bir brunch yapmak için, Santralistanbul'da Tamirhane var. Öğleden sonra ise, Cihan'ın güzel bir önerisi var: Koç Müzesindeki

Minyatür odalar sergisi 15 Eylül'e kadar sergileniyor. Koştuktan sonra orası da gezilebilir. Harika bir pazar olur.

Ulaşım: Şişhane'den dolmuş var, Mecideköy'den 49 nolu otobüs var, ve Eminönü'den 99 ve 399 nolu hatları da var. Başaka hatlar için Nasıl giderim tıklayın.

Eskiden Alibeyköy hep tarla imişti; padişahının ordunun atları buralarda üretilen mısır yiyorlarmıştı. (Evet, heykel gibi Türkçem biraz komik.) Alibeyköy'de 1950'lı yıllardan itibaren (veya daha erken) gece kondular ortaya çıkmaya başladı. O zamandan kalan küçük evler gerçekten hoşuma gidiyor. Şimdi daha büyük ve bazen pırıl pırıl bir kaplanmayla beton binalar çıkıyor, eski evler arasında . . .

Bisiklet özgürlüktür!

2009-09-09T06:08:00.022+03:00

Is it possible that Istanbul is well-suited to biking? I've recently started zipping around town on a mountain bike and have been thrilled by the sense of freedom. My running buddy Alp and I have had a blast exploring the city (from Ahırkapı to Kuruçeşme to Bostancı and Büyükada) on two wheels. More about these rides with Alp and my training walks with Nasser in this recent article, Peaceful walking and biking in Istanbul.

Congratulations to friend Ulaş Onal, who completed last weekend's triathlon in Çeşme in 1:34:06. Ulaş shared the following account of what it's like to bike in Istanbul. Thanks, Ulaş!! Anlattığın güzergah şahane!

Günlerden Pazar Sabahın 6’sında sıcaktan uyanıyorum.. Bir daha uyuyamayacağımı biliyorum.. Hiçbir program da yapmamıştım.. Hemen sıkılmaya başlıyorum.. Google’a girip ‘bisiklet gezisi 19 Temmuz’ aratıyorum... En tepedeki linke tıklıyorum.. Bisiklet forumda bir duyuru var.. Beşiktaş iskelesinde 08:00 buluşulup Kilyos’a gidecekleri yazıyor.. Hemen hazırlığımı yapıp çıkıyorum.. Geç kaldığımı düşünüp minibüs ve otobüslere ben ve bisikletimi alırlar mı diye soruyorum.. Bomboş otobüs bile almıyor! Vakit kaybetmeden minibüs caddesinden Kadıköy’e hızla yola koyuluyorum... Yollar bomboş.. Işıkların da yardımı ile beni almalarını istediğim otobüslerin önünde Kadıköy’e giriyorum.. Oh canıma değsin! 8 kmlik bomboş yolda geçtim sizi işte! :p 07:15 Beşiktaş vapurunu yakalıyorum.. Beşiktaş’ta kimseler yok! 08:00’e kadar bekliyorum.. Bir bisikletli görüp soruyorum.. Onları tanıdığını, mailleri takip etsem buluşma yerinin Sirkeci olarak değiştiğini bilmem gerektiğini, ancak buradan geçeceklerini söylüyor.. Beklemek yerine Karaköy’e gidiyorum.. Orada 2 bisikletli ile tanışıyorum.. Sirkeci’den yola çıkacak grubu saat 9’a kadar bekliyorum.. Gelen yok, heralde parkur da değişmiş.. Tanıştığım arkadaşlar takıl bize, biz de Kilyos’a gidiyoruz diyorlar.. Seviniyorum..

Başlıyoruz pedal basmaya.. Ortaköy’e kadar 35-40 km hızla gidiyoruz, ben sonra geride kalıyorum.. Sonradan öğreniyorum ki yıllardır sadece bisikletle uğraşan, sürekli antreman yapan, mtb yarışlarına katılan arkadaşlarmış.. Tabelaları takip edip Sarıyer’den yukarı rampaya vuruyorum, rampanın sonuna doğru foto çekmek için durduğumda arkamda 2 bisikletçi arkadaş beliriveriyor.. Nasıl yani? demeden, biz alışveriş yaptık yolda, o yüzden geciktik diyorlar.. Rampa bitiyor sonunda ve inişli bir yoldan Kilyos’a kadar gidiyoruz.. Bi ara takometrem 54 km hızı gösteriyor! Bu bir rekor benim için! :p

Kilyos’ta kalabalık plajlar yerine kuzeydeki kayalıklara gitmeye karar veriyoruz.. Kayalıklar çok güzel gerçekten.. Denize giriyoruz.. Her hafta gelsek mi acaba diye şakalaşıyoruz..

Ben dönüşte aynı performansı gösteremeyeceğimi bildiğimden ve gezmek istediğimden arkadaşların iznini isteyip erken ayrılıyorum.. Kilyos’ta yemek yemek için oturuyorum önce ve tam o anda en az 25 bisikletli yanımdaki restauranta yerleşiyorlar.. Sabah bir türlü biraraya gelemediğim grup olduğunu öğreniyorum.. Bizden yarım saat önce çıkıp, 1 saat geç varmışlar! Grup halinde hareket etmek de kolay değil tabii.. Tam bana göreymiş aslında, ama mecburen kendimi denemiş oldum!

Onlara katılmadan tek başıma Zekeriyaköy’e yönleniyorum..
O kadar sıcak ki ana yola gölgesi düşen ağaçların altında mayışmış inekler var, fotolardan görebilirsiniz.. Zekeriyaköy’ü geçiyorum, Bahçeköy’e doğru bir rampa başlıyor.. Ama bitmiyor! Hiç bu kadar terlediğimi hatırlamıyorum.. Devamlı terler akıyor başımdan aşağı! Rampa bittiğinde kalıyorum olduğum yerde.. 10 dk sonra yola devam.. Sarıyer ve Maden üzerinde Çeşme adlı bir semte varıyorum..(Kimbilir Istanbul’da görmediğimiz kaç tane semt var!?) Yüksek olduğu için adını Zirve koydukları bir cafede oturup buz gibi colamı yudumluyorum.. Boğaz manzarası muhteşem.. Yorgunluğum kalmıyor.. bundan sonra yokuş da yok.. Bir kaç foto çekip, Sarıyer’e iniyorum.. Sahilde çok trafik var.. araba sollamanın ne kadar zevkli olduğunu yeni farkına varıyorum!

Tarabya, Bebek, Arnavutköy, Ortaköy ve nihayet Beşiktaş’a vardım.. Bahçe cafe var iskelenin karşısında.. 1 portakal-kivi suyu, 1 red-bull ile kendime gelip, vapura biniyorum.. Sonra Caddebostan ve çimlerde 1 saat yatıyorum.. Km sayacı 102 km yaptığımı gösteriyor.. Bu da rekorum.. J Gerçi henüz hiç rekor denemesi yapmamıştım.. Bu ilk olsun.. :p Ardından herzamanki balıkçımda rakı-balık yapıyorum! Peşinden sahilde gitar çalıp, eski rock parçalar söyleyip dans edenlerin arasına katılıyorum.. Güzel bir gün oldu... Ertesi gün kalktığımda hiçbiryerim ağrımıyor! Çok şaşırıyorum.. Sadece tatlı bir yorgunluk.. bir sonraki gezinin çok yakında olduğunu anlıyorum.. Ama önce 25-26 temmuz yeni Ay macera yarışı...

Bisiklet özgürlükmüş! Özgürlük ise 2 tekerde.. :p

Eski surlarda koşuyoruz

2009-09-06T23:22:00.005+03:00

Her ayın ilk Pazarı saat 8.00de buluşalım, Topkapı Meydanı'nda, koşmak, yürümek, bisiklet sürmek, ve frisbee oynamak için. (Harita’da Surp Nagogoyas Kilisesi yanında: Kroki)

Aşağıdaki fotoğraflar surların yanındaki yolların nasıl koşulabildiğini gösterir.

Facebook'ta daha fazla fotoğraflar var. . .

Orman yetmez! Eski surlar boyunca koşalım!!

2009-09-03T09:33:00.010+03:00

Şehrin merkezinde birlikte yürüyüp koşalım, yeni insanları Adım Adım hareketlerine teşvik edelim! İsterseniz, bisikletleriniz ve tekerlekli sandalyeleriniz ile geliniz!

Yer: Topkapı (saray değil! eski Bizans surların’da), Millet Caddesi ile Vatan Caddesi arasında
Harita’da Surp Nagogoyas Kilisesi yanında:
http://sehirrehberi.ibb.gov.tr/map.aspx?&ap=istanbulresim&cx=86406&cy=96976&scl=7

Zaman: bu Pazar günü, 6 Eylül, saat 8.00

Ulaşım: Topkapı merkezi bir yer, Metrobüs, Otobüs (Beşiktaş’tan 28T, Taksim’den 83), Tramvay (Topkapı durağı) ve Metro (Ulubatlı durağı) ile ulaşılabilir.

Kahvaltı ve “vestiyer” (he he!): Surp Nigogoyas Kilisesi yanında çok hoş ve gögeli bir çay bahçesi var. Esat Abi bizi bekliyor, ve çantalarımızı köşede bırakabileceğimizi söyledi. Kahvaltı olarak, salatalık, domates ve meyve getirebiliriz. Yakın yerlerden tost ve menemen alınır. Beyaz Altağ Camii’n önünde bay/bayan tuvaleti var; bayanlar için Yeşil Ordu Oteli’nde bir tuvalet de var. Meydandaki bir lokanta içinde tekerlekli sandalyeliler için bir tane de var.

Topkapı’ya uluşım kolay; ormandan uzak oturanlar kolayca Topkapı’ya gelebilirler. Şehrin için Adım Adım koşularının yeni bir çekim merkezi olabilir. Düzenli bir parkur yok, ancak surlar yanındaki sokaklar sakin (ve asfaltla yapılan) ve surların kalıntıları, eski kiliseler, camiler ve güzel bahçeler özel kentsel bir manzara yaratıyor. Surların dışarında çimen ve beton kaldırımlar var. Tabiiki, her mahalle gibi, köpekler var ve bazı yerlerde duman var. Neyse. Hallederiz!

Not: Surların uzunluğu Ayvansaray’dan Yedikule’ye kadar aşağı yukarı 6.5 km. Topkapı ile Ayvansaray arasında birkaç yokuş var; Topkapı ile Yedikule arasında düz. Başka ayrıntılar ve bazı fotoğraflar için:
http://www.todayszaman.com/tz-web/news-163925-running-along-the-city-walls.html

Living dangerously in Cihangir

2009-08-12T11:18:00.004+03:00

Istanbul is a great place to run in part because of the natural and archeological wonders on display here. But greedy projects continue to eat away at the city's heritage and threaten the safety of its residents.

http://www.todayszaman.com/tz-web/news-183573-132-urban-beat-living-dangerously-in-cihangir.html

Eserler arasında yaşayıp koşmak

2009-08-05T12:15:00.036+03:00

Living and running among the ruins (Türkçe olarak aşağıda devam ediyor . . .)

Thanks to the efforts of author Claire Berlinski, the Istanbul Preservation Commission as well as historian Sara Nur Yıldız and the Chamber of Architects, Cihangir has won a fight to conserve a piece of its architectural and archeological past. It’s an important step toward making Istanbul a better place to live and to run.

http://www.facebook.com/group.php?gid=130340868573&ref=ts

Learn how the struggle began at:

http://www.thefirstpost.co.uk/51235,news,turkey-corrupt-construction-companies-buildings-regulations-earthquake-collapse

Sokaklarda koşmayı seviyorum çünkü yeni şeyler keşfediyorum, şehri yeni bir bakış açısından görebiliyorum. İstanbul’da yürürken veya koşarken bazen hiçbir zaman farketmediğim bir eser görünce heyecanlanıyorum. İstanbul’un muhteşem eserleri arasında yaşadığım için sanslı ve mutlu olduğumu yine hatırlıyorum.

Mesela İlyas Çelebi Camii ve yanındaki Cihangir İlköğretim Okulu’nun basketbol sahasını yakın zamanda gördüm.

Gazeteci arkadaşım Claire Berlinski’nin sayesinde, halkımız İlyas Çelebi Sokağı’ndaki eski çağlardan kalıntıları gene fark ediyor, eserleri tartışıp daha derin olarak takdir etmeye başlıyor:

http://www.facebook.com/group.php?gid=130340868573&ref=ts

Claire Berlinski’ye, Sara Nur Yıldız’a, Mimarlar Odası’na ve İstanbul Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’na teşekkür ediyoruz. Onların çabaları sayesinde bu Cihangir’deki eserler korunuyor.

http://www.mimarist.org/

Koşunun keyfini spor salondaki koşu makinesinin üstünde değil, dışarda çıkarıyorum – ormanda, şehrin içinde, veya deniz kenarında.

Haluk Gerçek's summary of third bridge controversy

2009-07-29T16:13:00.009+03:00

Professor Haluk Gerçek of Istanbul Technical University wrote the piece below, which originally appeared in the Sunday supplement of the Turkish newspaper Radikal (19 July 2009).

Three points strike me:

The lack of public debate around the need for or location of a third bridge across the Bosphorus
Bidding for the proposed 3rd bridge is scheduled for September, but the Commission for the Preservation of Cultural and Natural Heritage has not yet approved the project, which will affect protected forested areas
The addition of train tracks to the proposed bridge does not fit with an existing or planned rail system.

Automobile bridges with add-on train tracks

Haluk Gerçek, Professor, Istanbul Technical University

Radikal İki, 19 July 2009

The Government has effectively turned the question of where the third bridge will be built into a mystery play. The General Directorate of Highways has been working on alternative paths for quite some time. At first, five to six choices for the crossing were under consideration, and of these three were located to the north of the Fatih Sultan Mehmet Bridge. Subsequently, the highest authorities – the Prime Minister and the Transportation Minister – announced that the bridge would be built north of Istanbul. According to this announcement, the third bridge and connecting roads would be linked with the Black Sea Coastal Highway and serve as part of the North Marmara Motorway. However, in order not to give cause to land speculators, work was done in secret and no information was given about the location of the bridge. With the conclusion of [current] work, the Transportation Minister announced last week that two options for the location of the third bridge remained and that one of these would be selected: between Beykoz and either Tarabya or Sariyer.

At last the puzzle was nearly solved. The print and television media immediately started questioning experts, leaders of professional associations and members of the local population. Which crossing was more appropriate? What areas would the connecting roads pass through? How much had property prices increased in places where the roads would likely be built? Who had bought these lands? There were reports that work to open/build roads had begun in some highly inaccessible places of Istanbul’s last remaining forests. Or were these roads the approach roads for the third bridge? Finally, the General Director of Highways, to assuage the angry, chronic opponents of the bridge, informed the public of an important detail: the bridge would include a railway. This new announcement stirred once again arguments that had nearly died down. Was the inclusion of a railway a good thing? Or was the matter more complicated, the impact deeper?

No third bridge in urban plans

There appears to be no end to the confusion caused by all these questions and arguments. In fact, in this type of project, to answer these questions properly and make sound decisions for the benefit of society the requisite course of action is clear: First of all, it is necessary to prepare a city plan that aims to guide the city’s future development in accordance with clear goals and policies. At the same time and in coordination with this plan, it is also necessary to prepare a transportation plan. In this plan, the future projects to be undertaken in the city’s transportation system, the projects’ priorities, their economic, social and environmental impacts must be made clear through a comprehensive and transparent evaluation. The financial resources required for these projects should be realistically estimated. Throughout the planning and selection process, the opinions of residents, experts in the field, professional groups and civil society organizations should be obtained and evaluated. Finally, there should be a selection reached through a broad consensus resting on a scientific, social and economic foundation.

Istanbul’s 1:100,000 scale Strategic Plan was prepared by the Istanbul Metropolitan Planning and Urban Design Center (İMP), which was established by the Greater Istanbul Municipality (İBB). In a suit filed by professional associations, this plan was ruled invalid by the court with the justification that the İMP had no planning authority. Reviewing the plan briefly, the İBB City Planning Directorate revised the plan with a number of changes and the new plan was approved by the İBB Municipal Council. This time, the court decision that the pervious plan was invalid was overruled by the Superior Administrative Court. Regardless of which strategic plan is valid, one thing is clear: neither plan includes a proposal for a third bridge.

While Istanbul’s Strategic Plan was on the verge of completion by the İMP, a Japanese consortium hired by the Japanese International Cooperation Agency (JICA), together with the İBB Transportation Planning Directorate, began to revise the Transportation Master Plan, [which had originally been] prepared by Istanbul Technical University (İTÜ) in 1997 with a target [for implementation] of 2010, [now] with a target of 2023. As with the previous plans, the urban and transportation plans were not prepared together in this planning process. At the end of two years’ work, JICA submitted the Draft Final Report to the İBB and requested the views of interested organizations. In this plan, there were two Bosphorus crossings that had not appeared in the 1997 İTÜ plan: The third bridge and the Bosphorus tunnel project for automobiles. However, the third bridge in this plan was not, as the Government wanted, to the north, but as with the project proposed previously by the 17th Region Highways Directorate, between Vaniköy and Arnavutköy. The collection of İBB [municipal] and [national-level] ministerial views regarding this plan continued for a long time. Then, because Istanbul’s strategic urban plan changed, the task of completing the Transportation Master Plan was given to the Transportation Planning Directorate. It seems that the transportation master plan prepared by JICA will soon be shelved as another invalid plan document.

In order to open bidding for the third bridge to the north – which was decided by the Transportation Ministry as if no local planning existed – this project must be officially included in the city plan. Furthermore, because the connecting roads will pass through [officially] designated forest lands, the Commission for the Preservation of Cultural and Natural Heritage must approve the project. We will observe together how this process advances.

A railway on top of the bridge

Railways have for a long time and [in different places] around the world been incorporated into suspension bridges either above or below the roadways. However, our bridge projects boast an interesting distinction. In both the third Bosphorus Bridge and the Izmit Bay Bridge the proposal for a railway across the bridge came from the Highways General Directorate. It is clear that these “train crossings” have been added to the bridge projects by highway engineers in order to be able to say, “What else do you want? A train will run across the bridge” in anticipation of criticism from mass transit groups opposed to highway bridges. There is no analysis of how these add-on train tracks will be connected with urban and regional rail networks or how problems related to rail system design and engineering standards (e.g., slope and the location of stations) will be addressed. In any case, it is pointless to expect these [to be addressed], as this is not a planning effort but rather a proposal advanced by highway engineers. The “railway” added to the bridge appears on drawings as two pathetic lines, with no clear idea of how or where the two ends will go.

Let us conclude the article by repeating a question asked frequently of professionals in the field: “Does Istanbul need a third bridge?” The answer to this question depends on how you view the city and transportation. The logic of the Transportation Minister is rather simple. Today the two bridges are clogged. Because the city is growing fast and the number of automobiles is growing much faster, a third, even a fourth and fifth bridge are necessary.

The opinions of those who say a third bridge must not be built are well known. Bridges carry vehicles, not people. No matter how many roads, bridges and interchanges are built to carry the fast rising number of automobiles in cities, the transportation and traffic [congestion] problem will not be solved. Because these projects create their own traffic and soon become clogged. [Urban] planning literature is full of similar examples from around the world. Istanbul’s two bridges and connecting highways are unquestionably among them. Instead of this sort of project focused on cars, which incur extremely high social costs, the fast development of an extensive and efficient mass transportation system is necessary that makes it easy for people to access their daily activities in the city. In addition, a third bridge and connecting highways to the north are far from the heavily traveled arteries (desire lines) of Istanbul. And the transit traffic expected for the third bridge to the north, is less than three percent of the total Bosphorus crossing traffic. That is, this project, except for the traffic it will induce, will have little impact on the congestion on the existing two bridges.

In order not to utterly destroy Istanbul, it is necessary to stand on firm ground and abandon the three big transportation projects that are based on top-down decisions not guided by planning and that will irreparably seal the city’s future: the third Bosphorus bridge and automobile tunnel together with the inner-city roadway tunnels, some of which have already been built under the banner of “Seven tunnels for Seven hills.” Otherwise, future generations will remember those who implemented these projects as the leaders who drove the last nails into Istanbul’s coffin.

Üçüncü Köprü ve Belgrad Ormanı

2009-07-23T11:08:00.011+03:00

Bir koşucu arkadaşıma göre Belgrad Ormani tehdit altında – orman bitecek diye söyledi. Beklentisi öyle.

Bütün kentliler için orman ve oradaki su kaynakları bayağı önemli. Central Park NYC’nin akciğeri olduğu denirse, Belgrad Ormanı’nın sayesinde İstanbul nefes alabilir. Ve orada her hafta sonunda koşucular, oriyantiringciler ve doğa sporcular antreman yapıyorlar. Orman bitirse, İstanbul’un spor kültürü nasıl gelişecek, arkadaşlar nerede antrenman yapacaklar?

Ulaşım ve logistik herhangi bir ekonomi için temel önemi var. İstanbul ve Türkiye’nin gelişimi, geleceği için bayağı önemli bir soru. Ama çözüm nedir? Ulaşım için 3. köprü yeterli bir çözüm değil, ama herhalde 3. köprü olacak. Nerede? Bilmiyoruz.

Şu ana kadar 3. köprünün nerede yapılmasına karar verilmesi için karmaşık bir süreç geçirilmiş. 19 Temmuz tarihiyle Radikal İki’de İstanbul Teknik Üniversitesi Profesör Haluk Gerçek süreci özeterek şöyle yazdı

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalEklerDetay&ArticleID=945659&Date=23.07.2009&CategoryID=42

Ne olursa olsun orman korunsun. Fakat, kurallar ve yasalar 3. köprü gelince ormanı koracağı kadar güçlü olmaz, çünkü ekonomik olarak ormanın değeri bilinmez.

Adım Adım Antalya Maratonu'nda

2009-03-24T09:33:00.011+02:00

8 Mart Antalya'da Adım Adım'cılar Müge Ergelmiş, Şennur Atlı ve Didem Doğruol yarımaratonu birlikte koşup 1:48:48 sürede bitirdiler.

Maraton hakkında inglizce olarak yazılan yorumumu aşağıdaki linkte okuyabilirsiniz:
http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=170444&bolum=132

Öger'in çabaları sayesinde Uluslararası Kadınlar Günü'nde yapılan ve katılımcılarının yüzde 43'ü kadın olan 10-k yarışı, cinsiyet eşitliğine yönelik önemli bir adımdı. Bu arada, yarımaratonda, internette yayımlanan sonuçlara göre, Türk katılımcıların yüzde 15'i kadınlar idi ve bunların yüzde 36'sı Adım Adım'cılardan olusuyordu. Ayrıca yine aynı sonuçlara göre, üç yarışa katılan tüm Adım Adım'cıların yüzde 50'si kadın, yüzde 50'si erkek.

Bence Türkiye'de rekreasyonel spor kültürünün gelişmesi için, Öger ve Adım Adım güzel şeyler yapıyorlar. Hepinizin ellerinize sağlık!

Adım Adım'cı Isaac Akwei Anum da yarımaratonu koştu (1:57:05).

Adım Adım'cılar Alper Dalkılıç (YM 1:47:13) ve Özlem Aydın (YM 1:47:12) gülümseyerek koşunun keyfini çıkarıyorlar.

Cihan Ünlüçerçi Adım Adım için reklam yapıyor. Beraber 10-k yarışında yürüdük, gezdik, fotoğraf çektik . . . rahat rahat 2:23:41 sürede koşuyu bitirebildik.

Why I Run the Beirut Marathon

2008-07-29T13:57:00.009+03:00

The 6^th annual Beirut Marathon will be Sunday, 30 November 2008. www.beirutmarathon.org

Why? My first reasons are the conventional ones: Beirut is beautiful, its culture excites the imagination, and the Marathon is an extraordinary way to tour the city.

The Beirut Marathon is also well-organized. Having run my first marathon in 2006 in Beirut, I ran my second marathon in Istanbul in 2007. For much of that race I appreciated anew the efficiency and excitement of the Beirut Marathon. Lebanon’s runners, both competitive and recreational, are fortunate that the Beirut Marathon enjoys broad community support, including private citizens, non-profit service organizations, corporations and government offices. The pre-race “Expo,” the closing celebration, and, most important, the course itself – scenery, onlookers and provisions – combine to make the Beirut Marathon a great event.

Furthermore, the Beirut Marathon Association (BMA) works not only to organize this annual event. It also offers training programs and running events around the year, enticing people to pick up running – anywhere, any time. This is a worthy cause. Running is an expression of hope and determination – it is challenging, it feels good, it contributes to good health. The BMA translates these attributes to a social level; its programs are collective expressions of hope and determination for the future.

Running a marathon is a long-term project, and the training gives you time each day to breathe deeply, to move exactly as you care to. This is one hour during which you know pretty much what will happen: there is a goal, you work toward the goal, you meet the goal. It’s simple, predictable.

Running is an escape from the daily grind – a time to disrupt the status quo with movement that counters the dominant rhythm of the street. You – either alone or within a group – set your own pace, you move around those walking, sitting or driving.

You run, hitting your stride. You breathe – deeply. You realize that the most important moment is right now. The most important thing is to keep running, to keep breathing – deeply. Immersed in the now, you easily lose perspective, trusting that the world will yield to your stride. The streets are yours. By extension, the city is yours.

And you begin to see the world, your city, your life, in a new light. New light, new possibilities.

Once your imagination takes over from the relentless monotony of hitting the pavement, one foot at a time, the run is no longer just about the now. It’s about the future. A future that is subtly but substantively different from what you had been expecting just moments before you began running.

An alternative sense of the future: this is the thrill of running. Is it just the endorphins, those chemicals the body releases when it realizes it must keep working? Does it matter? Running builds confidence – both in the future itself and in the ability to meet the challenges of the future.

Perhaps the best reason for running the Beirut Marathon is that, in my experience, training is more energetic, no matter where I am, if I know I’ll run in Beirut. Because Beirut, endlessly considering the alternatives, still excites the imagination. There is no better place to be – especially if the streets are crowded with runners – absorbed in the now for the sake of the future.

(This article original published in Running Middle East, June 2008)

Kasımpaşa’dan Okmeydanı’na, Eyüp’ten Tophane’ye

2008-07-15T07:17:00.001+03:00

Dün sabah 6.30da Kasımpaşa’da Ömer Hayyam Sokağı’nda koşmaya başladım. Piyale Paşa Bulvarını tırmanıp Okmeydanı Kavşağını gectim, Kağıthane Caddesinden inerek Kağıthane Deresine gittim. Haritaya bakarken bu isimler bana çok güzel geliyor. Mehmet Ali Özdemir’in dediği gibi haritayı okuyunca orada ne var ne yok hayal ederim.
http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=147508&bolum=132

Maalesef İstanbul’un gerçeği kimi zaman üzücü, ama ben yine de şehir içinde koşmayı seviyorum. Piyale Paşa Bulvarı diye bir yol var; muhteşem olması lazım. Piyale Paşa Camii 1573 yılında yapılmıştır ve bu cami ve büyük bahçesi gercekten çok güzeldir. (Piyale Paşa 1. Süleyman’ın ve 2. Selim’in Kaptan-ı Deryası idi. Mimar Sinan’ın başlattığı tek kubbeli cami biçiminden ayrılan bu caminin altı tane kubbesi var. Bursa’daki Ulu Cami’nin biçimi ile benzerlikleri var. İstanbul için farklı bir şey!)

Neyse. Piyale Paşa Camii ile Feriköy Mezarlığı hariç, bu bulvar aslında çirkin. Mamafih, bulvarın yanında küçük bir asfalt yol var; erken çıkarsan orada rahat koşabilirsin. (Saat 7.00den sonra trafik yoğunlaşıyor, zehirli dumanlar havayı bozuyor. Dikkat et!

Sonra Okmeydanı Kavşağını geçtim. Eskiden Okmeydanı ok talimlerine mahsus bir sahaymış! Düşünebiliyor musun?

Oradan Kağıthane Caddesini inerek Kağıthane Deresine vardım. Cihangir’e geri dönmek için Halic’in kuzey kıyısını izlemeyi planlamıştım, ama betondan yaya kaldırımı ayaklarıma sert geldi; ayrıca, Halic’in kuzey kıyısında yürüyenlere karşı bir sürü engelin bulunduğunu biliyordum. O yüzden planladığım parkurdan vazgeçip Santral İstanbul’a doğru koştum.

Santral İstanbul’da yeni bir park yeri gördüm ve üzüldüm. Ama buranın çimenliği ile çınar ağaçları gerçekten çok güzel. Rahatladım. Temiz havayı derin derin içime çektim.

Eyüp tarafına geçtim, Silahtarağa Caddesinden inmeye başladım. Belediye Halic’in yanındaki arazileri temizliyor, güzel yaya yolları yapıyor. Maalesef, belediye nedense betonu çok seviyor. Belediye bu yeni yaya parkurunda neden asfalt veya toprak kullanmıyor? Asfalt daha mı pahalı? Bir gazete manşeti düşündüm:

“İstanbul Belediyesinin Betonları Koşucuları Sakatlıyor!”

En sonunda, Eyüpsultan’a yaklaşırken su kenarındaki asfalt yaya yoluna geri geldim ve tekrar rahatladım. İstanbul’un merkezindeki en güzel parkur burası olabilir: uzun, geniş ve düz. Eyüp ile Unkapanı arasında düşünmeden, trafiğine dikkat etmeden istediğin gibi koşabiliyorsun. Güzel İstanbul.

Kasımpaşa’dan Santral İstanbul’a, Eyüp’ten Cihangir’e koşmak 1 saat 45 dakikadan fazla sürüyor. Aşağı yukarı 18 km olabilir.

Nike Human Race, 10-k, İstanbul, 31 Ağustos 2008

2008-07-08T06:00:00.004+03:00

Get ready for the Sunday evening 10-k race across the Bosphorus Bridge: http://nikeplus.nike.com/nikeplus/humanrace/index.jsp

See the guidelines for training in summer heat at the link below:
http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=146870&bolum=132

Nike “Human Race” İstanbul dahil dünyada 24 kentte 31 Ağustos’ta olacak. Koşu yarışmalarının çoğu sabah saatlerinde olurken bu yarışma bir Pazar akşamı saat 20.00de başlayacak. Koşucular, Beylerbey’den başlayıp Boğaz Köprüsü’nü geçecekler, ve 10 kilometrelik parkurunu Kuruçeşme’de bitirecekler. Açık hava sahnesinde Kenan Doğulu konser verecek.

Yarışmaya kayıt olmak için:

http://nikeplus.nike.com/nikeplus/humanrace/index.jsp

10 kilometrelik bir yarışmasına daha once katılmadıysanız, hala vakit var yeterli antrenman yapmak için. Mesela, bu gün, 8 Temmuz, yarım saat içinde üç kilometre yürüyebilirseniz, ve her hafta bir kilometre daha eklerseniz, yedi hafta sonra 31 Ağustos’ta tam 10 km parkurunu bitirebileceksiniz.

Antrenmana başlamak için, bu hafta dört gün yarım saat yürüyünüz, ve ikinci haftada üç gün 35 dakika yürüyünüz, dördüncü yürüyüşte 40 dakikaya uzatınız. Sonraki hafta üç yürüyüş 40 dakika sürecek; dördüncüsü 50 dakika sürecek.

Sıcaklıktan kendinizi korunuz: sabah saat 8.00den once veya akşam saat 18.30dan sonra spor yapınız. Yeterli su içiniz:

500 ml su spordan once,
spor yaparken her saat 500-1000 ml su,
ve bitirdikten sonra 500 ml su içiniz.

Dikkat: Yürürken kendinizi zayıf hissediyorsanız, veya başın ağrıyorsa, veya sıcaklıktan başka sıkıntılarınız varsa, serin bir yerde dinleniniz.

New Course for 30th Istanbul Eurasia Marathon

2008-07-04T10:32:00.002+03:00

The anticipated course for the 26 October marathon will start, as usual, on the Asian side and cross the Atatürk Bosphorus Bridge before heading down to the Dolmabahçe Palace on the European side. After heading up the Golden Horn as far as Eyüp, the course will pass under the Aqueduct of Valens as it crosses over to the Marmara Sea. The race will end at the Hippodrome, one of the oldest race venues in the world, in front of the Blue Mosque and Hagia Sophia in Istanbul’s Sultanahmet District.

Many thanks to Can Korkmazoğlu for sharing this map of the anticipated 2008 course. For more about Can and his dedication to the Istanbul Marathon, follow the link below:

http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=144328&bolum=132

İstanbul 30. Avrasya Maratonu’nun Yeni Parkuru

2008-07-04T10:18:00.002+03:00

26 Ekim 2008 tarihinde İstanbul’da maratoncular yeni bir parkuru izleyecekler. Onbir yıldan beri ilk defa olarak Avrasya Maratonu’nun parkuru değiştirilir. Her zamanki gibi maratoncular Atatürk Köprüsüyle Boğaz’ı geçecekler; Dolmabahçe Sarayı’nı geçtikten sonra Haliç boyunca Eyüp’e kadar koşacaklar. Su kemerinin altından geçen yarışçılar Marmara Deniz kenarına koşacaklar. Sarayburnu’ndan ve Gülhane Parkı’ndan geçip parkuruyu dünyanın en eski yarışma mekanlarından birisi olan Hipodrom’da bitirecekler.

Avrasya Maratonu Dış İlişkiler Koordinatör Can Korkmazoğlu’nun sayesinde sizinle muhtemel yeni parkurunun haritasını paylaşabilirim. Can Bey ile onun İstanbul Maratonu için çabaları hakkında okumak isterseniz, lütfen linki tıklayınız:

http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=144328&bolum=132

Side'de koşalım mı?

2008-06-25T13:03:00.000+03:00

Bence Cihangir Koşucular Side’de koşmaya çok sevinirler. Ya Eylül’de ya da Ekim’de şahane olacak. Deniz kıyısında ve Sorgun Ormanı’nda yürüyüp koşabiliriz.

Sabah yürüşünden sonra alıştığımız gibi uzun ve güzel kahvaltı yapabiliıiz Metin Abi’nin Doğa Pansiyonu’nda (www.sidedoga.com).

Metin Aktaş ilk kaıiyerini Giresun Spor’da futbolcu olarak başlamıştı ve futbolu bıraktıktan sonra 1985 yılında Side’de yerleşmiş. Metin’in Side’ye geldi geleli köy çok büyümüş ve eski tadını kayb etmiş. Şimdi Metin’le arkadaşlar Side’yi hoş duruma geri getirmeye çalışıyorlar. Biraz daha okumak isterseniz, lütfen tıklayın . . .

www.sorgun.org

http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=145603&bolum=132

Akşamlar ise Harun Friese’nin limana bakan Apollonik kahvesi mükemmel bir yer okumak ve sohbet etmek için. DJ olarak Harun harika müzik arşivinden güzel parçalar paylaşıyor.

1970 yıllarında Harun’un babası heykeltıraş Dietmar, Apollonik kahvesini inşaat yapmış ve en son yıllarda Side Arkeoloji Müzesi’nde atik heykelleri restore etmiş. Herakles’in, Üç Güzeller’in ve Dionysus’un heykelleri gibi antik eserler üzerinde çalışmış.

Kahvede Dietmar Babanın yaptığı Dionysus heykelinin kopyası artık duvarda asılıyor.

1960 yılların başında Dietmar Baba ile eşi Fatma Hanım ve üç çoçuklurla Side’ye taşınmışlar. O zamanda Side’de sadece birkaç sanatçı ile köylü vardı. Dietmar’ın yaptığı kuklalar ile köylüler için gösteri yaparmışy İblis diye şahsiyet sahne’ye çıkınca halk korkup kapıya koşlarmış.

From Cihangir to the Stable Gate (Ahır Kapı)

2008-04-11T09:44:00.000+03:00

Nisan ayında. bir Pazar sabahı Ahır Kapı ile Kumkapı arasında dolaştık. Sokollu Mehmet Paşa Camii ve Küçük Aya Sofya Camiini gezdik.

Konstantin’in surları da var orada, bile de saklanmış bir kilise (surların içinde) gördük. Eski sarayın eserleri de var.

Çoğu zaman gibi genç arkadaşlara rastlandık.

Kadırga Limanı'nda kahvaltı yapıktan sonra biraz dolaşıp yavaş yavaş birbiımizden ayrıldık . . .

This Sunday, from City Walls to Sultanahmet

2008-04-04T23:55:00.000+03:00

Sevgili arkadaşlar!

Bu Pazar yürüyüşümüz Ayvansaray’dan Kariye’ye kadar Şehrin Surlarını izleyecek, sonra Fatih’ten geçerken Kariye’den Sultanahmet’e yürüyeceğiz. İsterseniz Vefa’da mahallenin ünlü bozasını içelim!!

Pazar sabahı saat 8.00de Sıraselvileı’deki Dia süper bakkalının önünde buluşalıp tam 8.15te yürümeye başlayacağız. Saat 8.45te Karaköy’den vapur kalkacak, 9.17de Ayvansaray’a varacak. Geç kalırsanız Ayvansaray’da grubu yakalayabileceksiniz!! (benim numaram 539 304 49 44).

Sunday’s walk will follow the City Walls from Ayvansaray to Kariye and then head toward Sultanahmet by way of Fatih. Perhaps we’ll stop for boza at the Vefa Bozacisi!! We’ll meet at 8:00am in front of the Dia on Siraselviler. We’ll start walking at 8:15 sharp in order to get to Karakoy on time. Boat leaves Karakoy at 8:45, arrives Ayvansaray at 9:17. Those preferring to get a later start could take a taxi or bus to Ayvansaray and join the group as we begin our walk along the City Walls. My number is 539 304 49 44.

Dünkü haberini gördünüz mü? Cihangir Koşu Grubu hakkında Damaris Kremida Turkish Daily News’ta bir makalle yazdı. “An international ‘foot power’ group made in Cihangir”
http://www.turkishdailynews.com.tr/article.php?enewsid=100808

Görüşürüz!

Olimpiyat Meşale Koşusu, İstanbul, 3 Nisan 2008

2008-04-04T13:15:00.000+03:00

Galata'da Sporcular, 8 Mart 2008

2008-03-15T21:36:00.000+02:00

Güneş batışına üzereyken sporcular biraz dinlenip karşıdaki akşam eğlencelere hazırlanmışlar.

Antalya Maratonu, 2 Mart 2008

2008-03-13T17:04:00.000+02:00

Tam maratonun başlangıcında Yeter Günal (#434) önderlerin arasındaydı, ve 2 saat 50 dakika sonra 42,195 kilometrelik yarışı bitirdi. Kadınların tam maratonunun ikinci yerini kazandı. Demek ki tam ve yarım maratonlarda yurt dışından gelen en hızlı yarışçıların arasında tek kişi Türkiye’nin adına koşup yendi, ve o Türk kahramanı bayandır.

İstanbul Masterler Atletizm Kulübü’ne katılan Nejat Hümmet 50 ile 54 yaş arasındaki erkeklerin birinci yerini kazandı. 21,1 kilometrelik mesafeyi 1:20:34 içinde bitirdi.

Buşru Yalcinoz üç Adım Adım’lı arkadaşlarıyla takım maratonunda yarıştı ve 10 kilometrelik parçasını 65 dakika içinde koştu.

İki Cihangirli arkadaşımız Alp Ergüç ile Çiğdem Özcan ve Asya tarafında oturan Özalp Çakırlı 10-km yarışına katıldılar.

Özalp bir ödül kazanmış gibi çok mutlu ve kibirli göründü

Halk koşusu ise çocuklar hızlı başladılar

Ve daha yaşlılar yürüyerek başladılar.

Bahar gelsin; şehir büyük, geniş park olsun

2008-02-26T11:11:00.000+02:00

Geçen hafta sonu kar fırtınası, bu hafta ilk bahar. Ve herkes dışarı çıkıp dolaştı. Hatta bazı insanlar açık hava gelince gene spora başlıyorlar. Koşucular sayısı hala az İstanbul’da, ama artıyor, ve bu hafta sonu Belgrad Ormanı’nda ve dönüşümüne devam eden Haliç’te halk harekete geçti.

Belgrad Ormanı’nda hem adımla hem bisikletle gittiler

Haliç ise herhangi bir tarz ile hareket ettiler. Yürüyenler ve koşanlar vardılar . . .

Bisiklet sürenler de vardılar

Belediyenin başarılı açık hava spor bahçelerinde yarar çekenler vardılar

Bile de kürek çekenler vardılar

Haliç’te önemli bir dönüşüm oluyor, ve belki Santralistanbul’dan Alibeyköy Barajı’nın yönüne devam edecek.

Pazar sabahı Beyoğlu'nda

2008-02-18T16:23:00.000+02:00

Cihangir Kosu Grubu'nun Pazar koşu ise, saat 8.00de hiç kimse kalkıp gelecek kadar çılgın olmadığı için mahallede tek başıma dolaşıp fotoğraf çektim.

Sıraselviler’de taksiciler kayakçılara dönüşmüştüler.

Başka sokaklar sakindi.

Kasımpaşa Stadyumu’nda hiç kimse yürümekte değildi.

Galata yine de çok sakindi.

Kumbaracı Yokuşu’nda dünden kalmış iki delikanlı hala gecenin aşklarını belki arıyordular.

Adım Adım karlı ormanda yürüyüp koştuk

2008-02-18T15:55:00.000+02:00

Cumartesi sabahı iki Cihangirliyiz, Adım Adım üyeleriyle (www.adimadim.org) buluştuk ve koşmadan önce çay içtik.

Belgrad Ormanı’na gelince toprağın karla beyazlaşmış olduğunu fark edip ormanın girişinin önünde park ettik ve oradan yavaş yavaş kar yağışı altında koşmaya başladık.

Rüzgarın çok sert olduğuna rağmen Adım Adımlıların çoğu Alp’le iki tur koştular. Başkalarımız tek tur yaptıktan sonra kahvede ısınmaya çalıştık.

Kasımpaşa Sabah Koşuları

2008-02-18T15:09:00.000+02:00

Kasımpaşa Stadyumu’ndaki koşu bandı hafta içi sabahları 07.30 ile 9.00 arasında herkese açık.

İngiliz Konsolosluğu’nun karşısından stadyuma inerseniz, Kasımpaşa Otoparkı’nın açık hava sanat sergisini gezebilirsiniz.

Biraz sonra ilginç bir uyarıyla karşılaşırsınız.

Diyorki, “AKILLI OL!!! HAYALERİN BİTİĞİ YER BURASI!!! VE BİZ BURDAYIZ” ve “WELLCOME TO HELL!!! KASIMPAŞALILAR”

. . . Düşüne düşüne ileri gidersiniz ve stadyuma içeri girersiniz. . . . Kasımpaşa’daki yürüyenlerin çoğu kadınlardır. Maalesef tartan (bandın yüzü) iyi bir durumda değildir. Kasımpaşalı koşucular, dikkat edin!

Sehir ne kadar kalabalık olursa olsun, bu köşede yer var yürümek ve koşmak için. İyi günler, iyi haftalar. Kasımpaşa’da görüşmek üzere.

Expert Advice: Listen to Your Body

2008-02-14T18:55:00.000+02:00

Following a recent Saturday morning run in the Belgrade Forest, members of Adim Adim met with trainer Ahmet Ozmine, who offered tips on how to train efficiently and avoid injury.

Soft Strength. It’s all about warming up, stretching, and maintaining strength and flexibility for joints, ligaments and tendons. Don’t let yourself get stiff – keep your muscles strong and supple. This lowers your risk of injury. Ahmet Hoca also spoke about the stride – it should be smooth, not hard, rolling, not sliding – minimize the sound that your feet make, as sound increases with a harder impact of the foot on the ground.

Watch your back. The back begins to shrink after age 35 (as the ligaments between vertebrae start deteriorating). As they age, runners can start to feel pain/soreness in their backs – especially after longer distances. Ahmet Hoca recommended that runners stretch – especially while lying on the back – to counter this natural process of deterioration.

Crunches! The abdomen is important for runners. It’s a tender, weak area. The pain in the side comes from a lack of oxygen getting to those organs. It happens commonly when runners don’t warm up properly.

Listen to your body. As for warming up, Ahmet emphasized light stretching and warming up at least 12 minutes of easy running, jogging in place, jumping jacks, whatever – to get the muscles relaxed, to raise the pulse, and to get the body accustomed to taking in more oxygen. (Some experts also recommend some light stretching after the 12-minute warm-up. Remember: never stretch when your muscles are cold; this can cause injury.)

Before running at the maximum level of exertion, let your body tell you when it’s ready. That is, when you feel the body relax, when you feel the running become easy, that’s when you’re ready for the most vigorous part of the work-out.

Run hard, walk hard. Ahmet also noted that it’s important to push yourself, to get the most out of your work-out. It should make you tired. This is true for a runner or walker at any level: make sure you push your fast walk enough to keep your heart-rate elevated (within the appropriate range for your age group) and to work the muscles.

Why Not Meet at Noon?!

2008-02-11T19:53:00.000+02:00

On Sunday we had a very wet, pleasant run in the Belgrade Forest. We even saw one man running with an umbrella! But we were only five. Someone suggested if we changed our time from 8:00 to 12:00, more people would participate. What do you think?

On Saturday we ran with Adim Adim, which has 50 people running various events in Antalya on 2 March. Alp set a grueling pace for us, and we now wonder what surprises he has in store. After 12 km, we went to Yenikoy for breakfast.

Speaking of the Antalya Marathon, the online registration and reservation are very easy, and I’m looking forward to seeing how the event comes off. So far, it appears well organized.

We also met early for a couple of mid-week runs – one along the Bosphorus from Kuruçeşme to Rumeli Hisar and another from Taksim to the Veli Efendi Race Track in Zeytinburnu. Parts of this second run were quite pleasant, especially along the sea in front of Cerrahpaşa. An area ripe for redevelopment? The race track is hidden from view by a high concrete wall, and the final leg back to the Zeytinburnu Metro station was terribly ugly.

Might the city upgrade the sidewalks in this part of town? Spacious, tree-lined pedestrian paths would undoubtedly encourage people of all ages to get out of the house, elevate the heart rate and take a new look at their surroundings. It only takes a plan and some persistence, right?

Ok, here’s an idea: pedestrian and bike paths linking Gaziosmanpaşa and the Alibeyköy Reservoir with Kağıthane and Eyüp, and, eventually, linking Zeytinburnu with Şişli, Mecidiyeköy, Levent and Beşiktaş. If Paris can do it, why not Istanbul? Is the city already planning something like this?

Running Belgrade Forest this Sunday, 10 February

2008-02-06T16:39:00.000+02:00

Please join us this Sunday, 8:00am, in front of the Dia on Siraselviler. Necdet has hired a bus to take us to the Belgrade Forest. See you then!

Last Saturday, a couple of us joined Adim Adim at the Belgrade Forest (http://www.adimadim.org). We ran for a while with Cem Uçan, who has published two collections of short stories: Bambaşka hayatlar and Boşluğun izinde (www.cemucan.com)

On Sunday, five of us returned to the Belgrade Forest. Seeing the forest for the first time, our newest member was surprised to see so many people running and walking. Can critical mass for Istanbul’s running community be far away?

At the end of Sunday’s run, we also saw Roger Bejjani and Pia Nehme. Pia is one of the top female long-distance runners in Lebanon, and Roger founded the Inter-Lebanon Road Runners Association.

We also saw Zeki and Selçuk of Adim Adim, who told us the group runs on Sunday as well as Saturday mornings. They invited us to hitch a ride from 4. Levent anytime.

At least three of us have committed to run either the 10-k or the half-marathon with Adim Adim on 2 March. There’s still time to train, but the deadline for online registration is this Friday, 8 February (http://www.oger-maraton.com).

Back in Cihangir we had breakfast with Nassim at Van Khavalti Evi. Her novel, Aria, was published recently – http://nassimassefi.com. Nassim helped organize Afghanistan’s first 10-k road race, held in 2004.

Where Do You Run in Istanbul?

2008-01-27T20:42:00.000+02:00

Today some of us walked from Cihangir to Ortaköy, and others ran around Sarayburnu. Istanbul, suggested Miguel as we ran, needs a runner’s manual for novices (where to run, running clubs in the area, a calendar of road races, etc.). So as we begin to put the guide together, we ask you, What are your favorite routes? Please let us know!

And join us each Sunday, 8:00am, in front of the Cihangir Sports Center (above the Dia Supermarket), on Siraselviler Street.

Now, back to our runner's guide to Istanbul . . . three of my favorite places to run – all accessible from Beyoğlu on foot. . .
THREE ROUTES from BEYOĞLU
1. Sarayburnu: Today’s run followed the side street from Tophane to Karaköy, crossed the Galata Bridge and then ran along the wide path that circles around Sarayburnu, below Topkapı Sarayı. We ran as far as the radar tower, where we turned back. One could as easily run to Atatürk Bulvarı and return to Beyoğlu by way of Aksaray, passing under the Aqueduct of Valens and crossing the Golden Horn on the Atatürk Bridge. The full circle from Tophane, around Sarayburnu and under the acqueduct and back is close to 12 km.

The springtime photos say nothing of today’s strong lodos wind!

Run It Any Time: Given that the Galata Bridge has a wide pedestrian way and the path around Sarayburnu is well protected from traffic, the path from Tophane to the radar tower is a decent route for any time of day. (Also, you can stretch at the radar tower, which is decorated with ceramic tiles by my friend Mustafa Pilevneli and his son Yavuz.)

2. Maçka Park: The lower end of Maçka Park has a well-maintained unpaved running path, and I like it for speed intervals. From Taksim, head down past Gümüşsuyu to the İnönü Stadium and stay right as you ascend the hill (on appropriately named Bayıldım Caddesi) to Nişantaşı, passing by the Swissôtel. You can enter the lower end of Maçka Park across the street from the Swissôtel, or for a longer hill work-out, follow the road (which now becomes Abdi İpekçi Caddesi) to the top of the hill – to Vali Konağı Caddesi – and enter the top end of the park at Harbiye (saluting the Sultans) and run back down through the park to the paths in the lower end.

Twilight Run: Maçka Park may not be the best destination for a run in the dark, but it’s not bad in the twilight hours. To avoid the evening traffic between Gümüşsuyu and Dolmabahçe, cut from Taksim to Harbiye on Taşkışla Caddesi – the road that runs behind the Hilton Hotel and in front of the Engineering Faculty. Careful as you cross traffic!

3. Eyüp: A series of smooth pedestrian paths leads up the Golden Horn from the Galata Bridge to Eyüp. This is an early morning or weekend run, due to congestion at the Eminönü bus stop and the need to cross traffic under Atatürk Bulvarı. After these messy spots, however, it’s a clear path (excepting occasional simit vendors) up to Eyüp and even as far as Santralİstanbul (the new Bilgi University Campus).

Where do you like to run? Do you get a good work-out on Istanbul’s streets? Or have you resigned yourself to the treadmill for mid-week runs?

Beraber yürüyelim bu hafta sonu!

2008-01-22T22:34:00.000+02:00

Önümüzdeki Pazar sabahı tekrar buluşacağız Cihangir Sports Center önünde saat 8’de. Katılanların istediklerine göre Cihangir’den çıkıp bir yere yürüyeceğiz, mesela Yıldız Parkı’na, Kasımpaşa’ya ya da Haliç’e gideceğiz. Bir başka yol teklif etmek isterseniz, bana bir mesaj gönderin. Sizi bekleriz. Görüşmek uzere!

Yürüyoruz, koşuyoruz, bile de kayıyoruz!

2008-01-22T22:13:00.000+02:00

Birkaç haftadan beri yazmadım ama yürümeye devam ediyorduk. İki defa Belgrad Ormanı’na gittik, bir defa Cihangir’de dolaştık, ve iki hafta önce yalnız Isaac gelmiş ve tek başına koşmuş.

Geçen hafta sonu ise Alp’la birkaç kişi Belgrad Ormanı’nda yürüdüler, ve Necdet bir grup kayak yapmak için Kartal Kaya’ya getirdi. Eğlendik! İstanbul’a kalktığımız saatte güneş batıyordu.

Hafta içi sabahları ise, koşmak istiyenler açık, güvenli bir yol bulmaya çalışıyorlar. Geçen Salı sabahı Isaac bizi yeni bir yolda koşturdu. Saat altıda sabahleyen Isaac’la CSC’de buluşup koştuk Mecidiyeköy’e kadar. Bildiğiniz gibi Isaac çok sert bir antrenör. Çabuk koştuk ve Cihangir’e geri geldiğimizde hava hala aydınlanmamıştı. Taksim ile Cevahir arasındaki yol güzel ve koşmaya uygun: trotuar düz, geniş, ışıklı ve boş. O saatte trafik yok.

Necdet başka bir yol tavsiye etti: Gümüşsuyu’ndan inip Beşiktaş’a kadar koşun. Barbaros Bulvarı’nı binip Cevahir’e gidin oradan da Taksim’e dönün. Biraz uzun ama maraton için antrenman yaparsanız hafta içi orta uzunlukla koşunuza çok uygun olabilir.

İyi haftalar, iyi koşular, tekrar Pazar sabahı görüşmek üzere!!

From Yıldız Park to Belgrade Forest

2007-12-28T22:18:00.000+02:00

This Sunday morning we'll meet at the same place -- in front of the Cihangir Sports Center on Siraselviler Street -- at 8:00am. Word has it we'll head up to the Belgrade Forest. If not, we'll walk or run, according to the mood, from the neighborhood.

Last week the group explored the Yıldız Park above Ortaköy.

Happy New Year! Yeni yılınız mutlu olsun!!

Hava ne olursa olsun, koşuyoruz!

2007-12-21T17:33:00.000+02:00

OK, on Sunday we can meet at the same place, same time as usual. We can arrange something according to the morning’s participants.

Yinede saat 8.00 Pazar sabahı
istiyen herkez aynı yerde
buluşalım. Katılımcı
sayısına göre program yaparız...

Alp’ın sayısında geçen Pazar (16 Kasım) koşu hakkında
birkaç not var . . .

İnan bana burada da havalar çok soğudu gecen Pazar sabahı;
kar soğuğu vardı ve hafif yağmurlu bir havada ancak 5
kişi programa gelebildi.  Ancak diri, fresh,taze bir
İstanbul sabahını maalesef kaçırdılar:)))

Bizde Cihangir, Galata Köprüsü,Haliç, Atatürk Köprüsü,
Taksim, Cihangir parkurunda yaklaşık 8 km keyifli bir
yürüyüş yaptık.  Özellilkle Kristin’in yürüyüşün hızlı
ciddi temposuna uymak için performansı gerçekten taktire
değerdi.

Herzamanki gibi nese dolu ve bizleri tekrar hayata
bağlayan bir yürüyüş oldu.

Maalesef fotoğraf makinesimin baterisinin bitmiş
olduğunu çok geç farkettim ve kamerayi getiremedim.  
Isaac’e de söyledim ama o da fotoğrafa ihtiyac duymamış
olacakki sadece kendini getirdi.

Haftaya ormanda olacağız, bu sefer kamera da benimle
olacak:)))



Ailenle olman cok güzel, hele yeğenini görmen
mukemmel olsa gerek...

Cihangir Koşuyor . . . Belgrat Ormanı’nda

2007-12-10T10:44:00.000+02:00

Gelecek Pazar – 16 Aralık – tekrar Cihangir Sports Center önünde buluşacağız, saat 8:00’de, güzel bir gezinti yapmak için. Herkes davetli. Bekliyoruz. Danışma için Necdet’i ara: 212 245 1255.

Dünkü yürüyüş ise, 25 kişilik bir grup olarak Belgrat Ormanı’na gittik. Herkesin birkaç arkadaşını getirdiği için neşeli bir kalabalık oldu.

Ormandaki ağaçların tüm yaprakları düşmüştü. Yol sarı yapraklar ile çamur doluydu. Serin, puslu hava hızlı yürümek için tam uygundu. Baraj daha dolmuş, daha az bekliyorduk.

Koştuktan sonra Necdet’in verdiği t-şörtleri giydik ve Orhan’ın sayesinde güzel bir kahvaltı yaptık.

Çeşitli bir toplum vardı: kadın, erkek, yürüyücüler, koşucular . . . en genç 9 yaşındaydı, 60 yaşına yaklaşan da katıldı. Türk, İngiliz, Yeni Zelandalı, Ganalı, İspanyol, Amerikalı . . .

Güldük, dinlendik, eğlendik. Hem spor hem meditasyon yaptık. Yeni bir özgürlük tattık. Bir kişinin söylediği gibi, yumuşak toprak üstünde adım adım ilerlerken, ruh, beden ile zihin özgürleşiyor ve aynı frekansta da oluyor.

İyi haftalar! Görüşmek üzere.

Gülhane Parkı’nda Papağanlar Var

2007-12-02T15:17:00.000+02:00

Gelecek hafta, Pazar sabahı, buluşalım, ormana gidelim. Danışma için bana bir e-posta at ya da Necdet’i ara: 0-212-245-12-55. Salı akşamı sohbet için Kahvedan’da saat 20:00’den itibaren toplanıyoruz (www.kahvedan.com)

Bu hafta ise, yedi kişiydik ve hepimiz yürümeyi tercih edip beraber Cihangir’den Tophane’ye indik. Sultanahmet’e kadar yürüdük.

Son bahar sabah güneş altında İstanbul sessiz, sakin, serin ve arabasızdı.

Balık tutanlardan geçtik Karaköy’de, Gülhane Parkı’nda yeşil papağanların ötüp uçtuğunu şaşırarak baktık. Ne zaman, nasıl bu kuşların parkta yerleştiğini merak ettik.

Sultanahmet Camii’nden geçtikten sonra Firuzağa’ya dönmeye başladık ve Ali’nin biraz çabuk bir tempo tuttuğu için bu gezintiyi iki saat içinde bitirebildik.

Sonra Firuzağa’da uzun bir kahvaltı yaptık. Sohbet ettik, güldük, ve nihayet Ali bizim için Necip Fazıl Kısakürek’in iki mısrası okudu:

Kader beyaz kağıda sütle yazılmış yazı
Elindeyse gel de ayır beyazdan beyazı

Cihangir Sports Center runs Belgrade Forest

2007-11-26T17:23:00.000+02:00

Who are we? A group of about 12 people (5 walkers, 7 runners) interested in exploring Istanbul through walking and running. We gathered Sunday morning in front of the Cihangir Sports Center, which generously provided our transportation to the Belgrade Forest.

The next run will be 8:00am, Sunday, 2 December; everyone is invited. For more information, call Necdet at the Cihangir Sports Center (212 245 12 55) www.cihangirsportscenter.com.

If you run, walk, like being outdoors and want to meet people, we're looking forward to seeing you Sunday!